آثار احمدى ( تاريخ زندگانى پيامبر اسلام و ائمه اطهار " ع " ) ( فارسي ) — الصفحة ١٥٥
گفتار در ذكر محمد بن مسلمه كه كعب بن اشرف را به جهت خشنودى پيغمبر به قتل آورد
خاصه برداشتند و باقى را بر اصحاب و ياران قسمت كردند .
گفتار در ذكر محمد بن مسلمه كه كعب بن اشرف را به جهت خشنودى پيغمبر به قتل آورد
گفتار در ذكر محمد بن مسلمه كه كعب بن اشرف را به جهت خشنودى پيغمبر به قتل آورد
دلا مانند ماهى بىزبان باش * ز تيغ نكته‌گيران در امان باش
به گفت ناصواب اهمال اولى * زبان هرزه‌گويان لال اولى
به بدگوئى مكن بيرون زبان را * كه در روزى برون آرند آن را
به هجو كس مكن بيرون سر از جيب * كه بستن عيب بر مردم بود عيب
چو افرازى به عيب ديگران سر * به جيب عيب خود هم سر فرو بر
بود تيغ زبان را زخم كارى * نگه دارش و گرنه سر ندارى
ز سر بگذر چو بد گويى بود حرف * نبندد مرد بىسر از سخن طرف
پى كلك سخن سنج شناسا * چنين سنجيد گفتار دلآسا
آوردهاند كه در نزديكى مدينه قلعهاى بود و در آنجا شخصى كه او را به نام كعب بن اشرف مىگفتند ، مالك آن قلعه بود و او دشمن خدا و رسول بود و پيوسته لات و هبل را ستودى و همواره به واسطهء ظهور محمّدى متألم و ملول بودى و مسلمانان را به زشتى نام مىبرد و پيوسته زنا مىكرد و خمر مىخورد و هجو مردم مىكرد و جور و جفا به خلق مىرسانيد به دست و زبان و ظلم و تعدى كردى على الدوام بر اهل ايمان .
بيت :
لعينى هرزه‌گويى ناقبولى * پليدى تيره روزى بو الفضولى
آن بدبخت چون خبر قتل ابو جهل و شيبه و عتبه و باقى كفار قريش بشنيد بغايت متألم شد و زبان طعن و لعن به حضرت رسول دراز كرد و مذمّت و هجو آن حضرت آغاز كرد . بيت :
گشادى نحس ملعون خارج از حد * زبان در گفتن هجو محمد