رسالة الطير ( با ترجمه ودوشرح سهلان ساوي 540 ق وشارح گمنام ) — الصفحة ٩١
« ترجمه »
المقام في هذه البقعة على شفا غفلة ووراءنا أعداؤنا يقتفون آثارنا ويتفقدون مقامنا فهلمّوا نبرح ونهجر هذه البقعة وان طاب الثواء بها فلا طيب كالسلامة واجمعنا على لرحلة وانفصلنا عن الناحية وحللنا بالثامن منها فإذا شامخ خاض رأسه وفي عنان السماء تسكن جوانبه طيور لم الق أعذب الحانا وأحسن ألوانا واظرف صورا وأطيب معاشرة منها . »
« ترجمه »
« ترجمه »
« شتاب كرديم و رنج كشيديم تا از شش كوه بگذشتيم به پريدن ، چون به هفتم كوه رسيديم و قصد آن كرديم كه به أصل آن رسيم ، بعضي گفتند ممكن باشد و بعضي گفتند كه ساعتى آسايش كنيم كه در اين سفر رنج بسيار ديديم و ميان ما و اعدا مسافتى دور پذيرفت ، چه آهستگى كردن به طلب نجات بهتر از شتاب نمودن كه شتاب از مقصود باز دارد . پس بر سر هفتم يك ساعت مقام كرديم بوستانهاى تازه و آراسته ديديم ، آبادان به درخت و ميوه و آب بسيار آراسته به صفتى كه خواست كه عقل ما متحير شود از زيب و بهاى آن و آنجا چندان درنگ كرديم كه بياسوديم . بعضي از ما گفتند كه بشتابيد كه هيچ مقام نيست چون احتياط هيچ حصن نيست منيع‌تر از هزم . مكث ما در اين مقام مديد گشت و اعدا بر اثر ما مىآيند بشتابيد تا از اين بقعه در گذريم . چون به كوه هشتم رسيديم كوهى ديديم به غايت بلندى و طيور ديديم بر آن كوه مأوى گرفته كه به خوبى و ظرافت و لطافت و پاكيزگى و حسن و كمال و بهاء ايشان