احكام و آداب حج ( فارسي ) — الصفحة ٣٦٠

بيتوته در منى

سوم - كسى كه تا غروب آفتاب روز دوازدهم در منى

مانده است ، اگر چه آماده حركت بوده وسوار ماشين شده ولى

در راه بندان مانده ، ونتوانسته از حدود منى خارج شود .

مسأله 925 - كساني كه سال أول حج آنهاست ، ويا بعض

محرمات احرام را مرتكب شده‌اند ، ويا گناه كبيره ديگرى را

در حال احرام انجام داده اند ، أولى وأحوط آن است كه شب

سيزدهم را در منى بيتوته نمايند ، بلكه بيتوته شب سيزدهم براي همه

أفضل است .

مسأله 926 - مقدار واجب از بيتوته در منى از غروب تا نيمه شب

است ، وخروج از منى پس از نيمه شب جايز است ، اگر چه أفضل

آن است كه تمام شب را تا طلوع فجر در منى بماند ، واحتياط

مستحب آن است كه قبل از طلوع فجر داخل مكة نشود .

مسأله 927 - ماندن در منى بايد با نيت همراه باشد ، واگر أول

مغرب نيت نكرده است ، بايد بعد از دخول وقت نماز عشاء نيت

كند ، وبگويد : " امشب را در منى مىمانم قربة إلى الله " ، ونوع

حجى را كه بجا مىآورد - تمتع يا غير آن را نيز - تعيين كند ،

وهم چنين اگر نايب است به نيت منوب عنه در منى بماند ، واگر

نيت نكند گناه كرده ، ولى كفاره‌اى بر أو واجب نيست ، وكفايت

مىكند كه به اين منظور در منى بماند ، اگر چه نيت آن را به زبان

نياورد ، ودر دل هم نگذراند .