احكام و آداب حج ( فارسي ) — الصفحة ١٠

مقدمة

ولا سعديك . پس چون تلبيه گفت غش كرد ، واز راحله‌اش

بر زمين افتاد ، وپيوسته اين حال تا پايان مراسم حج بر أو

عارض مىشد ( 1 ) . 2 - شخصي به نام " أفلح " كه از غلامان حضرت امام محمد

باقر عليه السلام بوده ، مىگويد : وقتي در خدمت آن حضرت به مكة

رفتيم ، چون آن بزرگوار داخل مسجد الحرام شد ، چون به خانه

كعبه نگريست ، به گريه افتاد وصداى مباركش در ميان مسجد بلند

شد من عرض كردم : پدر ومادرم فداى تو ، مردم شما را مىبينند ،

خوب است كه صداى مبارك را كوتاه نموده ، وآهسته تر گريه كنيد .

حضرت فرمود : واي بر تو ! اى أفلح ، چگونه گريه نكنم ، همانا

اميد مىرود كه خداوند به سبب اين گريه ، نظر رحمتي بر من

فرمايد ، وبه آن سبب فرداى ( قيامت ) در نزد أو رستگار گردم . پس

آن حضرت دور خانه طواف فرمود ، وبعد در نزد مقام إبراهيم به نماز

ايستاد وبه ركوع وسجود رفت ، وچون سر از سجده برداشت

موضع سجده آن بزرگوار از أشك ديدگانش تر شده بود ( 1 ) .

3 - طاووس يماني مىگويد : داخل حجر إسماعيل شدم ، ديدم

( 1 ) عوالي اللئالي ابن أبي جمهور احسائى 4 : 35 ، احياء العلوم غزالى 1 : 268 . ( 1 ) كشف الغمة في معرفة الأئمة 2 : 117 و 148 .