اشراق هياكل النور لكشف ظلمات شواكل الغرور — الصفحة ٠.٥٥
7 . دور نمايى از حيات غياث الدين منصور دشتكى
خشم وكينهء شاه تمامى نداشت ؛ أو عرصه را چنان تنگ كرد كه دشتكى وآن دسته از خويشان ونزديكان وى كه گرايشات فلسفي داشتند به انزوا كشيده شدند .
شمارى مجبور به مهاجرت گرديدند وعدّه‌اى نيز به دليل ترس از جان خويش به سرزمينهاى همسايه مانند هند كه به دار الآمان شهره بود ، گريختند .
3 . دوران تدريس : دشتكى پس از بازگشت دوباره به شيراز در سال 938 ه . ق در دههء پايانى عمر خويش بيشتر همّ خود را به تدريس ، تأليف وتربيت شاگردان پرداخت . گر چه پيش از ورود به دربار نيز به اين مهمّ اشتغال داشت .
شاگردان بسيار گرانقدرى را پرورش داد كه از آن جمله‌اند :
- شرف الدين ، فرزند مهتر غياث الدين كه مقامات العارفين ورسالة في التصوّف والأخلاق را به نام أو نوشت . شرف الدين بر خلاف پدر وديگر برادرش تمايلى به دانشهاى عقلي نداشت واز اينكه با حكومت وقت همكارى داشت ، هماره مورد نكوهش پدر واقع مىشد .
- صدر الدين محمّد ، فرزند كهتر غياث الدين
- تقى الدين أبو الخير فارسي با آثاري چون : صحيفة النور وخلاصهء آن طليعة النور
- أمير أبو الفتح شريفى با حاشيه‌اى بر آداب البحث ايجى
- فخر الدين محمّد استر آبادي با آثاري چون آداب المناظرة والأسئلة السمّاكية ، إثبات الواجب وحاشيه‌اى بر الهيات شرح تجريد قوشچى
- كمال الدين حسين الهى اردبيلى در گذشتهء 950 ه . ق نويسندهء شرح مفصّل گلشن راز وشرح عرفانى وذوقي بسيار گرانسنگ وكم نظير منهج الفصاحة بر نهج البلاغة متأسّفانه در فضاى حكمت‌ستيزى ومعارضه با حكما وفلاسفه ، دشتكى مورد بىمهرىهاى فراوان قرار گرفت وكار بدانجا انجاميد كه شمارى غير منصفانه تمامى تلاشهاى اين حكيم فرزانه در راه بسط وگسترش باورهاى ديني را ناديده انگاشته ودر