الإعجاز البياني للقرآن ( اعجاز بيانى قرآن ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٧
91 - مؤصدة :
ص / 20 ، دربارهء داوود : « وَ شَدَدْنا مُلْكَهُ وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ » « سلطنت او را استوار ساختيم و او را حكمت و فصل خطاب داديم » .
طه / 31 ، در ماجراى موسى : « وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي * هارُونَ أَخِي * اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي * وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي » « و براى من از خاندانم ياورى قرار ده ، برادرم هارون ، پشت من به دو محكم دار و او را در كار شريك من گردان » ؛ قصص / 35 : « قالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَ نَجْعَلُ لَكُما سُلْطاناً فَلا يَصِلُونَ إِلَيْكُما بِآياتِنا أَنْتُما وَ مَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغالِبُونَ » « گفت : بازوى تو را به برادرت قوى خواهيم ساخت و شما را سلطنتى خواهيم داد و به سبب آياتى كه به شما مىدهيم به شما دست نخواهند يافت ، شما و هر كه از شما پيروى كند پيروزمنديد » . « 94 »
اين چيزى است كه نبايد در تفسير « يوم عصيب » به « روزى كه بويژه بر اعصاب انسان تأثيرى سنگين و سخت مىگذارد » مورد غفلت قرار گيرد . ]
91 - مؤصدة :
91 - مؤصدة :
نافع بن ازرق از معنى اين كلام خداوند - تعالى - پرسيد : « مؤصدة » .
ابن عباس گفت : « مطبقة » ( كاملا بسته ) ؛ و آنگاه به شعر شاعر استشهاد كرد :
تحنّ إلى أجبال مكّة ناقتى * و من دوننا ابواب صنعاء موصده
يعنى : شترم به شوق كوههاى مكّه مىنالد ، امّا دروازه‌هاى بستهء صنعا سدّ راه ماست .
[ اين كلمه در آيه‌هاى ذيل آمده است :
همزه / 7 ، دربارهء آتش بر افروخته الهى كه هشدارى براى هر غيبت كننده عيبجوى است : « إِنَّها عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ * فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ » ؛ بلد / 20 : « وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا هُمْ أَصْحابُ الْمَشْأَمَةِ * عَلَيْهِمْ نارٌ مُؤْصَدَةٌ » .
به ترتيب يعنى :
- اين آتش در شعله‌هايى بر افراشته آنان را از هر سو در ميان گرفته و بر آنان بسته شده است ؛ - كسانى كه به آيات ما كافر شدند اهل شقاوتند و بر آنان آتشى است كه از هر سو در
( 94 ) استقراى كامل مؤلف در استعمالات اين ماده در قرآن را در التفسير البيانى ، ج 1 ، سورهء « عاديات » ببينيد .