توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٧

احكام وصيت

براي أولاد خود وكساني كه اختيار آنان با اوست قيم وسرپرست معين كند .

وكسى را كه به أو وصيت مى كنند وصى مى گويند .

مسأله 2688 - كسى كه نمى تواند حرف بزند ، اگر با اشاره مقصود خود را

بفهماند ، براي هر كارى مى تواند وصيت كند بلكه كسى هم كه مى تواند حرف

بزند ، اگر با اشاره اى كه مقصودش را بفهماند وصيت كند صحيح است .

مسأله 2689 - اگر نوشته اى به امضاء يا مهر ميت ببينند ، چنانچه مقصود أو را

بفهماند ومعلوم باشد كه براي وصيت كردن نوشته ، بايد مطابق آن عمل كنند

وهمچنين اگر بدانند مقصودش وصيت كردن نبوده وچيزيهاى را نوشته است

بعدا مطابق آن وصيت كند ووصيت كرده ، ولى اگر ندانند كه بعدا وصيت كرده

يا نه عمل به آن لازم نيست .

مسأله 2690 - كسى كه وصيت مى كند بايد بالغ باشد ، بلى وصيت صبي

دهساله اگر عاقل ودر وجوه معروف باشد صحيح است ، ونيز بايد وصيت كنند ه

عاقل ، واز روى اختيار وصيت كند .

مسأله 2691 - كسى كه از روى عمد مثلا زخمى به خود زده يا سمى خورده

است كه به واسطه آن ، يقين يا گمان به مردن أو پيدا مى شود ، اگر وصيت كند كه

مقدارى از مال أو را به مصرفى برسانند صحيح نيست .

مسأله 2692 - اگر انسان وصيت كند كه چيزى به كسى بدهند ، در صورتي

آن كسى آن چيز را مالك مى شود كه آن را رد ننمايد ، وقبول لازم نيست .

مسأله 2693 - وقتي انسان نشانه هاى مرگ را در خود ديد ، بايد فورا امانتهاى

مردم را به صاحبانشان بر گرداند واگر به مردم بدهكار است وموقع دادن آن

بدهى رسيده بايد بدهد ، واگر خودش نمى تواند بدهد ، يا موقع دادن بدهى أو

نرسيده ، بايد وصيت كند وبر وصيت شاهد بگيرد ، ولى اگر بدهى أو معلوم باشد ،

وصيت كردن لازم نيست .

مسأله 2694 - كسى كه نشانه هاى مرگ را در خود مى بيند ، اگر خمس وزكات