توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٦

وضو

مسأله 261 - بعد از مسح سر بايد با ترى آب وضوء كه در دست مانده روى

پاها را از سر يكى از انگشتهاى تا مفصل مسح نمايد .

مسأله 262 - پهناى مسح پا به هر اندازه باشد كافيست ولى بهتر آن است كه به

اندازه پهناى سه انگشت بسته مسح نمايد ، وبهتر از آن مسح تمام روى پا است

به تمام كف دست .

مسأله 263 - بهتر است در مسح پا دست را بر سر انگشتان بگذارد وبعد به

پشت پا بكشد ، نه آنكه تمام دست را روى پاك بگذارد وكمي بكشد .

مسأله 264 - در مسح سر وروى پا بايد دست را روى آنها بكشد ، واگر

دست را نگهدارد وسر يا پا را به آن بكشد وضوء باطل است ، ولى اگر موقعى كه

دست را مى كشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد .

مسأله 265 - جاى مسح بايد خشك باشد واگر به قدرى تر باشد كه

رطوبت كف دست به آن اثر نكند مسح باطل است . ولى اگر ترى آن به قدرى كم

باشد كه رطوبتى كه بعد از مسح در آن ديده مى شود بگويند فقط از ترى كف

دست است اشكال ندارد .

مسأله 266 - اگر براي مسح رطوبتى در كف دست نمانده باشد نمى تواند

دست را با آب خارج تر كند ، بلكه بايد از أعضاء ديگر وضوء رطوبت بگيرد وبا

آن مسح نمايد .

مسأله 267 - اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه مسح سر باشد بايد سر

را با همان رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از أعضاء ديگر وضوء رطوبت بگيرد .

مسأله 268 - مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است ولى اگر

به واسطه سرماى شديد يا ترس از دزد ودرنده ومانند اينها نتواند كفش يا

جوراب را بيرون آورد ، مسح كردن بر آنها اشكال ندارد . واگر روى كفش نجس

باشد بايد چيز پاكى بر آن بيندازد وبر آن چيز مسح كند .