توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٩

احكام طلاق

معمولا زنها از حيض يا نفاس پاك مى شوند صبر كند .

مسأله 2498 - اگر مردى كه غائب است بخواهد زن خود را طلاق دهد ،

چنانچه بتواند اطلاع پيدا كند كه زن أو در حال حيض يا نفاس است ، يا نه ، اگر چه

اطلاع أو از روى عادت حيض زن ، يا نشانه هاى ديگرى باشد كه در شرع معين

شده ، بايد تا مدتي كه معمولا زنها از حيض يا نفاس پاك مى شوند صبر كند .

مسأله 2499 - اگر با عيالش كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى كند

وبخواهد طلاقش دهد ، بايد صبر كند تا دو باره حيض ببيند وپاك شود . ولى زن را

كه نه سالش تمام نشده ، يا آبستن است ، اگر بعد از نزديكى طلاق دهند ، اشكال

ندارد ، وهمچنين است اگر يائسه باشد يعنى اگر سيده است بيشتر از شصت سال

واگر سيده نيست بيشتر از پنجاه سال داشته باشد .

مسأله 2500 - اگر زنى كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى كند

ودر همان پاكى طلاقش دهد ، چنانچه بعد معلوم شود كه موقع طلاق آبستن بوده ،

بنا بر احتياط مستحب دو باره أو را طلاق دهد .

مسأله 2501 - اگر با زنى كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى كند

ومسافرت نمايد ، چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد ، بايد بقدرى كه زن

معمولا بعد از آن پاكى خون مى بيند ودوباره پاك مى شود صبر كند .

مسأله 2502 - اگر مرد بخواهد زن خود را كه به واسطه مرضى حيض نمى بيند

طلاق دهد ، بايد از وقتي كه با أو نزديكى كرده تا سه ماه از جماع با أو خود دارى

نمايد وبعد أو را طلاق دهد .

مسأله 2503 - طلاق بايد به صيغه عربى معين كه بعدا ذكر مى شود صحيح

خوانده شود ، ودو مرد عادل آن را بشنوند ، واگر خود شوهر بخواهد صيغه طلاق

را بخواند واسم زن أو مثلا فاطمه باشد ، بايد بگويد : زوجتي فاطمه طالق يعنى

زن من فاطمه رها است ، واگر ديگرى را وكيل كند ان وكيل بايد بگويد زوجة

موكلى فاطمة طالق .