توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٨
احكام طلاق
احكام طلاق
مسأله 2392 - اگر شك كنند بچه به مقدارى كه علت محرم شدن است شير
خورده يا نه ، يا گمان داشته باشند كه به آن مقدار شير خورده ، بچه به كسى
محرم نمى شود .
احكام طلاق
مسأله 2493 - مردى كه زن خود را طلاق مى دهد ، بايد كمتر از ده سال نداشته
باشد ، بلكه بنا بر احتياط بالغ باشد ، ونيز بايد عاقل باشد ، وبه اختيار خود طلاق
دهد واگر أو را مجبور كنند كه زنش را طلاق دهد طلاق باطل است . ونيز بايد
قصد طلاق داشته باشد ، پس اگر صيغه طلاق را به شوخى بگويد صحيح نيست .
مسأله 2494 - زن بايد در وقت طلاق از خون حيض ونفاس پاك باشد
وشوهرش در آن پاكى با أو نزديكى نكرده باشد وتفصيل اين دو شرط در مسائل
آينده بيان مى شود .
مسأله 2495 - طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس در سه صورت صحيح
است ، أول - آنكه شوهرش بعد از ازدواج با أو نزديكى نكرده باشد . دوم - آبستن
باشد واگر معلوم نباشد آبستن است وشوهر در حال حيض طالق بدهد ، بعد
فهمد آبستن بوده ، طلاق صحيح است . سوم - مرد به واسطه غائب بودن نتواند
بفهمد كه زن از خون حيض يا نفاس پاك است يا نه وبنا بر احتياط يك ماه أو وقت
جماع گذشته باشد .
مسأله 2496 - اگر زن را از خون حيض پاك بداند وطلاقش دهد بعد معلوم
شود كه موقع طالق در حال حيض بوده ، طالق أو باطل است ، واگر أو را در حيض
بداند وطاقش دهد بعد معلوم شود پاك بوده ، طلاق أو صحيح است .
مسأله 2497 - كسى كه مىداند زنش در حال حيض يا نفاس است ، اگر
غائب شود مثلا مسافرت كند وبخواهد أو را طلاق دهد ، بايد تا مدتي كه