توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٤

2 - زمين

مسأله 184 - زمين با چند شرط كف پا وته كفش نجس را پاك مى كند : أول

آنكه زمين پاك باشد : دوم آنكه نجاست از راه رفتن نجس حاصل شده باشد

سوم آنكه بنا بر احتياط وجوبي خشك باشد : چهارم آنكه اگر عين نجس مثل

خون وبول ، يا متنجس مثل گلى كه نجس شده در كف پا وته كفش باشد ، به واسطه

راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود ، ونيز زمين بايد خاك يا سنگ يا

آجر فرش ومانند اينها باشد ، وبا راه رفتن روى فرش وحصير وسبزه ، كف پا وته

كفش نجس پاك نمى شود .

مسأله 185 - كف پا وته كفش نجس ، به واسطه راه رفتن روى آسفالت وروى

زمينى كه با چوب فرش شده پاك نمى شود .

مسأله 186 - براي پاك شدن كف پا وته كفش لازم نيست پانزده ذراع يا

بيشتر راه بروند بلكه همين قدر كه نجاست بر طرف شود كافى است . اگر چه به

كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن پا به زمين ، نجاست بر طرف شود .

مسأله 187 - لازم نيست كف پا وته كفش نجس ، تر باشد بلكه اگر خشك هم

باشد به راه رفتن پاك مى شود .

مسأله 188 - بعد از آنكه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد ،

مقدارى از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مى شود پاك مى گردد .

مسأله 189 - كسى كه با دست وزانو راه مى رود ، اگر كف دست يا زانوى أو

نجس شود ، با راه رفتن پاك نمى گردد . وهمچنين است ته عصا وته پاى مصنوعى

ونعل چهارپايان وچرخ اتومبيل ودرشگه ومانند اينها .

مسأله 190 - اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذره هاى كوچكى از نجاست كه

ديده نمى شود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد .