توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٤

شرايط كساني كه مستحق زكوتند

أو زكات بدهد ، به قصد اينكه آنچه را مى دهد ملك طفل يا ديوانه باشد .

مسأله 1942 - اگر پولى طفل وديوانه دسترسى ندارد ، مى تواند خودش يا

به وسيله يك نفر امين زكات را به مصرف طفل يا ديوانه برساند وبايد موقعى كه زكات

به مصرف آنان مىرسد نيت زكات كند .

مسأله 1943 - به فقيرى كه گدايى مى كند ، مى شود زكات داد : ولى به كسى كه

زكات را در معصيت مصرف مى كند وبه ندادن زكات به أو جلوى معصيت كردن أو

گرفته مى شود نمى شود زكات داد ، ولى چنانچه داده شود مجزى است .

مسأله 1944 - به كسى كه معصيت كبيره را آشكارا بجا مى آورد بهتر است كه

زكات ندهند .

مسأله 1945 - به كسى كه بدهكار است ونمى تواند بدهى خود را بدهد ، اگر چه

مخارج أو بر انسان واجب باشد ، مى شود زكات داد .

مسأله 1946 - انسان نمى تواند مخارج كساني را كه مثل أولاد خرجشان بر أو

واجب است از زكات بدهد . ولى اگر مخارج آنان را ندهد ، ديگران مى توانند به آنان

زكات بدهند .

مسأله 1947 - اگر انسان زكات به پسرش بدهد كه خرج زن ونوكر وكلفت خود

نمايد اشكال ندارد .

1948 - اگر پسر به كتابهاى علمي ديني احتياج داشته باشد ، پدر

مى تواند براي خريدن آنها به أو زكات بدهد .

مسأله 1949 - پدر مى تواند به پسرش زكات بدهد كه براي خود زن بگيرد ، پسر

هم مى تواند براي آنكه پدرش زن بگيرد زكات خود را به أو بدهد .

مسأله 1950 - به زنى كه شوهرش مخارج أو را مى دهد ، يا خرجى نمى دهد

ولى ممكن است أو را به دادن خرجى مجبور كنند ، نمى شود زكات داد .

مسأله 1951 - زنى كه صيغه شده اگر فقير باشد ، شوهرش وديگران مى توانند

به أو زكات بدهند . ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج أو را بدهد ،