توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٨

كفاره روزه

مسألة 1676 - اگر عمدا روزه خود را باطل كند ، وبعد عذرى مانند حيض يا

نفاس يا مرض براي أو پيدا شود ، كفاره از أو ساقط است .

مسألة 1677 - اگر يقين كند كه روز أول ماه رمضان است وعمدا روزه خود را

باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفاره بر أو واجب نيست .

مسألة 1678 - اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا أول شوال وعمدا

روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود أول شوال بوده كفاره بر أو واجب

نيست .

مسألة 1679 - اگر روزه دار در ماه رمضان با زن خود كه روزه دار است جماع

كند چنانچه زن را مجبور كرده باشد ، كفاره روزه خودش وروزه زن را بايد بدهد

واگر زن به جماع راضى بوده ، بر هر كدام يك كفاره واجب مى شود .

مسألة 1680 - اگر زنى شوهر روزه دار خود را مجبور كند كه جماع نمايد ، يا

كار ديگرى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، واجب نيست كفاره روزه شوهر را

بدهد .

مسأله 1681 - اگر روزه دار در ماه رمضان ، زن خود را مجبور به جماع كند

ودر بين جماع ، زن راضى شود ، بايد مرد دو كفاره وزن يك كفاره بدهد .

مسألة 1682 - اگر روزه دار در ماه رمضان با زن روزه دار خود كه خواب است

جماع نمايد ، يك كفاره بر أو واجب مى شود وروزه زن صحيح است وكفاره هم

بر أو واجب نيست .

مسألة 1683 - اگر مرد زن خود را مجبور كند كه غير جماع كار ديگرى كه

روزه را باطل مى كند بجا آورد ، كفاره زن را نبايد بدهد وبر خود زن هم كفاره

واجب نيست .

مسألة 1684 - كسى كه به واسطة مسافرت يا مرض روزه نمى گيرد ، نمى تواند

زن روزه دار خود را مجبور به جماع كند . ولى اگر أو را مجبور نمايد ، كفاره بر أو

واجب نيست .