توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٥

نماز مسافر

مسأله 1327 - هرگاه شهر در بلندى باشد كه از دور اهالى ديده شوند ، يا

بقدرى گود باشد كه اگر انسان كمي دور شود أهل آن را نبيند ، كسى كه از آن

شهر مسافرت مى كند ، وقتي به اندازه اى دور شود كه اگر آن شهر در زمين

هموار بود ، اهلش از آنجا ديده نمى شدند ، بايد نماز خود را شكسته بخواند .

ونيز اگر پستى وبلندى خانه‌ها بيشتر از معمول باشد ، بايد ملاحظه معمول را

بنمايد .

مسأله 1328 - اگر از محلى مسافرت كند كه أهل ندارد . وقتي به جايى

برسد كه اگر آن محل أهل داشت از آنجا ديده نمى شد ، بايد نماز را شكسته

بخواند .

مسأله 1329 - اگر بقدرى دور شود كه نداند صدايى را كه مى شنود صداى اذان

است يا صداى ديگر ، بايد نماز را شكسته بخواند . ولى اگر بفهمد اذان مى گويند

وكلمات آن را تشخيص ندهد ، بايد تمام بخواند .

مسأله 1330 - اگر بقدرى دور شود كه اذان خانه‌ها را نشنود ولى اذان شهر را

كه معمولا در جاى بلند مى گويند بشنود ، نماز را شكسته بخواند .

مسأله 1331 - اگر به جايى برسد كه اذان شهر را كه معمولا در جاى بلند

مى گويند نشنود ولى اذانى را كه در جاى خيلى بلند مى گويند بشنود ، بايد نماز را

شكسته بخواند .

مسأله 1332 - اگر چشم يا گوش أو يا صداى اذان غير معمولى باشد ، در

جايى بايد نماز را شكسته بخواند كه چشم متوسط ، اهالى را نبيند وگوش

متوسط ، صداى اذان معمولى را نشنود .

مسأله 1333 - اگر موقعى كه سفر مى رود شك كند كه به حد ترخص يعنى

جايى كه اذان را نشنود وأهل را نبيند ، رسيده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند .

ودر موقع برگشتن ، اگر شك كند كه به حد ترخص رسيده يا نه ، بايد شكسته

بخواند .