توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٨

نماز مسافر

تمام بخواند .

مسأله 1286 - اگر محلى دو راه داشته باشد ، يك راه آن كمتر از هشت فرسخ

وراه ديگر آن هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، چنانچه انسان از راهى كه هشت فرسخ

است به آنجا برود ، بايد نماز را شكسته بخواند واگر از راهى كه هشت فرسخ

نيست برود ، بايد تمام بخواند .

مسأله 1287 - اگر شهر ديوار دارد ، بايد ابتداى هشت فرسخ را از ديوار شهر

حساب كند . واگر ديوار ندارد بايد از خانه‌هاى آن شهر حساب نمايد .

شرط دوم - آنكه از أول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد ، پس اگر به جايى كه كمتر از هشت فرسخ است مسافرت كند وبعد از رسيدن به آنجا

قصد كند جايى برود كه با مقدارى كه آمده هشت فرسخ شود ، چون از أول قصد

هشت فرسخ را نداشته ، بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر بخواهد از آنجا هشت

فرسخ برود ، يا چهار فرسخ برود وقبل از ماندن ده روز به وطنش يا به جايى كه

مى خواهد ده روز بماند ، برگردد بايد نماز را شكسته بخواند .

مسأله 1288 - كسى كه نمى داند سفرش چند فرسخ است ، مثلا براي پيدا

كردن گمشده اى مسافرت مى كند ونمى داند كه چه مقدار بايد برود تا آن را پيدا

كند ، بايد نماز را تمام بخواند . ولى در برگشتن ، چنانچه تا وطنش يا جايى كه

مى خواهد ده روز در آنجا بماند ، هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، بايد نماز را شكسته

بخواند ونيز اگر در بين رفتن قصد كند كه چهار فرسخ برود وبرگردد ، چنانچه

رفتن وبرگشتن هشت فرسخ شود ، بايد نماز را شكسته بخواند .

مسأله 1289 - مسافر در صورتي بايد نماز را شكسته بخواند كه تصميم داشته

باشد هشت فرسخ برود ، پس كسى كه از شهر بيرون مى رود ومثلا قصدش اين

است كه اگر رفيق پيدا كند ، سفر هشت فرسخى برود ، چنانچه اطمينان دارد كه

رفيق پيدا مى كند ، بايد نماز را شكسته بخواند واگر اطمينان ندارد ، بايد تمام

بخواند .