توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢١٢

5 - شك امام ومأموم

مسأله 1194 - كسى كه در نماز مخصوصى مثلا در نماز ظهر زياد شك مى كند

اگر در نماز ديگر مثلا در نماز عصر شك كند ، بايد به دستور شك رفتار نمايد .

مسأله 1195 - كسى كه وقتي در جاى مخصوصى نماز مى خواند ، زياد شك

مى كند ، اگر در غير آنجا نماز بخواند وشكى براي أو پيش آيد ، بايد به دستور

شك عمل نمايد .

مسأله 1196 - اگر انسان شك كند كه كثير الشك شده يا نه ، بايد به دستور شك

عمل نمايد ، وكثير الشك تا وقتي يقين نكند كه به حال معمولى مردم برگشته بايد به

شك خود اعتنا نكند .

مسأله 1197 - كسى كه زياد شك مى كند . اگر شك كند ركنى را بجا آورده يا نه

واعتنا نكند بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه مشغول ركن بعد نشده ،

بايد آن را بجا آورد واگر مشغول ركن بعد شده نمازش باطل است ، مثلا اگر شك

كند ركوع كرده يا نه واعتنا نكند ، چنانچه پيش از سجده يادش بيايد كه ركوع

نكرده ، بايد ركوع كند واگر در سجده يادش بيايد ، نمازش باطل است .

مسأله 1198 - كسى كه زياد شك مى كند ، اگر شك كند چيزى را كه ركن نيست

بجا آورده يا نه واعتنا نكند وبعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه از

محل بجا آوردن آن نگذشته ، بايد آن را بجا آورد واگر از محل آن گذشته نمازش

صحيح است ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه واعتنا نكند ، چنانچه در

قنوت يادش بيايد كه حمد نخوانده ، بايد بخواند واگر در ركوع يادش بيايد ، نماز

أو صحيح است .

5 - شك امام ومأموم

مسأله 1199 - اگر امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، مثلا شك

كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد

كه چهار ركعت خوانده وبه امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است ، امام بايد