رسائل ومسائل ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧

كتاب الطهارة

ج : نه ، مادامى كه علم به خروج منى هم نرسد ، يا علم به غيبوبت ختنه گاه ، حاصل نشود جنب نيست .

( 29 )

س 29 : آيا به ظنّ به حصول جنابت حكم به جنابت مىشود يا نه ؟

ج : نه ، بلكه حكم به جنابت موقوف است به حصول علم به آن .

( 30 )

س 30 : هر گاه زيد در زير باران وضو بسازد وضوى او صحيح است يا نه ، اگر چه آب وضو و آب باران با هم ممزوج شود ؟

ج : نه ، وضوى او باطل نيست ، مگر اين كه بعد از فراغ از شستن دستها و قبل از مسح ، آب باران به كف دست او يا موضع [ مسح ] او بريزد به نحوى كه مخلوط به آب مسح شود و مسح به هر دو آب به عمل آيد .

( 31 )

س 31 : طهارت بعضى از مردم كه در كنار نهر مىنشينند و به دست راست آب مىريزند و به دست چپ مىشويند و به تعجيل آب مىريزند كه عقب آب از دست نمىايستد چه صورت دارد ؟

ج : هر گاه به آب ازاله ء عين نجاست بشود عيب ندارد وموضع پاك مىشود ، والله العالم .

( 32 )

س 32 : در قريه يك طسوج ( 1 )

ملك غصبى هست ، وجمعى كثير از اهل قريه علم به غصبيّت ملك دارند ، وجمعى ديگر نيز به سماع مطَّلع شده اند كه يك طسوج ملك مغصوب است ، و آب تابع ملك است وملك تابع آب ، آيا در روز آب ملك مغصوب وضو و غسل به آب آن ملك صحيح است يا نه ، و اگر وضو و غسل صحيح نيست آن چه تا حال شده چه بايد كرد ؟

( 1 ) حصّه كوچك از چيزى ، فارسى آن « تسو » است . ( يك بيست و چهارم ) . به لغت نامه ء دهخدا رجوع شود .