تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨

دلالت آيه بر حرمت مس محدث

دلالت آيه بر حرمت مس محدث

غير طاهر چنان كه مرويست از امام صادق عليه السّلام وكثيرى از مفسران در تفسير اين آيت .

وبرين تقدير آيت مذكوره دلالت مىكند بر وجوب طهارت بر محدث وجنب از براى مس مصحف وباين مناسبت اينجا مذكور شده است .

ووجه دلالت او بر آن آنست كه ضمير ( لا يَمَسُّهُ ) راجع بكتاب از جهت قرب ومناسبت معنوى ونفى بمعنى نهى است و الا كذب لازم آيد ( 1 ) ومراد از مطهرون طهارت شرعيه است چنان كه متبادر است .

پس معنى چنان شود كه بايد مساس نكنيد آن كتاب را كه مصحف است مگر آن كه پاك باشيد از حدثها مطلقا .

ومؤيد اين معنى است آن كه روايت كرده اند ( 2 ) از امام صادق عليه السّلام كه

( 1 ) مخفى نماند دلالت آيه بر حرمت مس محدث كتابت قرآن را محتاج به تكليفاتى است : 1 - اين كه كلمه ء لا يمسه كه نفى است بمعنى نهى حمل كردن . 2 - جمله اخباريه را بر معنى انشاء حمل كردن . 3 - كتاب مكنون را حمل كردن بر اين كتاب كه موجود بين ظهرانى امت است . 4 - جمله ء المطهرون را بمعنى المتطهرون حمل نمودن چون كه مطهرون آن كسانى هستند كه خلقة پاكيزه باشند مثل ملك ونبى و اما اشخاصى كه به واسطه ء وضوء و يا غسل پاكيزه هستند آنها را متطهرون مىگويند كه كسب پاكيزگى كرده اند . وبالجمله ظاهر آيه ء شريفه بدون تكلف دلالت مىكند بر اين كه قرآن مجيد كتابى است مكنون محفوظ عند الله مس واخذ نمىكند آن را مگر كسانى كه اصالة مطهر و پاكيزه هستند مانند ملايك ونبى اكرم ( ص ) ( كه خداوند آنها را معصوم خلق كرده است ) يعنى اين كتاب و قرآن كلام آدمى نيست كه توليد افكار بشر باشد بلكه به واسطه ء ملك از طرف بارى تعالى به حضرت محمد رسول وى نازل شده است . حرمت مس كتابت قرآن داخل مفهوم ومفاد آيه ء شريفه نيست بايد حرمت مس را از سنت استفاده نمود . ( 2 ) مستفاد از خبر شريف نهى تأديب است براى حفظ احترام قرآن از جهت صغر سن اسماعيل لذا از اين حديث حرمت مس محدث كتابت قرآن را استفاده نمىتوان كرد .