تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٢

لام لله وللرسول ولذى القربى

ومع هذا مخالفان كمال تساهل وتهاون در اين امر عظيم الشأن ورزيده خمس را بر انداختند وآل محمد را از خمس محروم ساختند ( 1 ) ( اللهم انصر من نصر الدين واخذل من خذل الدين )

الاية الثانية قوله تعالى فى سورة بنى اسرائيل : ( وآتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ والْمِسْكِينَ وابْنَ السَّبِيلِ ) ( 26 ) يعنى وبده به صاحب قرابت خود حق او را و به مسكين وابن السبيل نيز حق ايشان را .

بدان كه مراد از ذى القربى در اين آيت ونظاير آن مثل قول او : ( إِنَّ الله يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ والإِحْسانِ وإِيتاءِ ذِي الْقُرْبى ) ( فى النحل آية 90 ) .

يعنى به درستى كه خداى تعالى مىفرمايد بنده هاى خود را به عدالت ورزيدن ونيكويى نمودن با مردم و دادن حق صاحب قرابت رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم به ايشان كه اقرباء پيغمبر است .

چنان كه روايات صحيحه ناطق است به آن از آن جمله آن كه روايت كرده اند ( 2 ) از امام كاظم عليه السّلام كه چون در آمد نزد مهدى عباسى در

خدا در اخذ خمس راجع به حضرت رسول ( ص ) است و پس از رحلت وى سلطنت آن راجع بذى القربى است و اما اصناف سه گانه ء اخيرة داراى سلطنت نيستند فقط در صورت استحقاق مصرف هستند بر نصف خمس از اين جهت لام مفيد سلطنت داخل بر سر آنها نگرديد ، براى دانستن تفصيل مطلب مراجعه كنيد بكتاب اثبات الايات . ( 1 ) وحال آن كه سنت حضرت رسول اكرم ( ص ) با صراحت لهجه دلالت دارد بر ثبوت خمس واختصاص سلطنت بر ولى امر چنانچه فصل مشبعى از اخبار اهل سنت و كلمات اعلام وجمله ء روايات ايشان را در كتاب اثبات الايات بيان نموده ايم مراجعه كنيد . ( 2 ) چنانچه در اصول كافى ج 1 ص 302 مسندا از على بن اسباط نقل مىكند چنانچه عن قريب متن خبر را نقل خواهيم كرد إن شاء الله .