تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٤١

وجوب ستر عورتين

وروايات اهل بيت عليه السّلام در استحباب تجمل به لباس بسيار است چنان كه بعضى از آن مذكور شد .

و در سبب نزول قول او ( كُلُوا واشْرَبُوا ) تا آخر گفته اند كه عادت بنى عامر از اهل مكه چنان بود كه در ايام حج خود طعام نمىخوردند مگر قوت لا يموت وطعام چرب اصلا نمىخوردند و اين را سبب تعظيم حج مىشمردند پس گفتند مسلمانان كه ما سزاوارتريم به اين فعل پس اين آيت نازل شد .

وبرين تقدير ظاهر آنست كه مراد از اكل وشرب اكل وشربى باشد كه به مرتبه ء مضرت نرسد و از اسراف آن كه به مرتبه ء مضرت برسد .

ومراد از صيغه ء امر قدر مشترك باشد ميان وجوب وندب واباحة چنان كه مختار بعض علماء اصول است در حقيقت امر ومراد از صيغه ء نهى تحريم باشد و اين معنى مؤيد وجه دوم است در قول او ( خُذُوا زِينَتَكُمْ ) .

زيرا كه بنا برين وجه ظاهر آنست كه مراد از اين امر عامتر باشد از وجوب وندب واباحت چه پوشيدن لباس زينت گاه باشد كه واجب شود و گاهى كه مباح باشد .

ومخفى نيست كه خداى تعالى جمع فرموده در اين آيت خلاصه ء علم طب را هم چنان كه جمع نموده رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم خلاصه ء آن را در قول خود كه گفته :

( المعدة بيت الداء والحمية رأس كل دواء واعط كل بدن ما عودته )

يعنى معده ء آدمى خانه ء درد است وپرهيز سر همه ء داروهاست وبده هر بدنى را آن چه عادت داده اى او را به آن .

ومشهور است كه بختيشوع نصرانى كه طبيب هارون الرشيد عليه اللعنه بود گفت مر على بن حسين بن واقد را كه كتاب شما قرآن از علم طب چيزى