تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٩٠

مراد از وربك فكبر

مراد از وربك فكبر

ومراد از وجوب تطهير ثياب وجوب اوست جهة نماز خصوصا بر تقديرى كه مراد از قول خداى تعالى پيش ازين كلام ( ورَبَّكَ فَكَبِّرْ ) تكبير ( 1 ) افتتاح نماز باشد چنان كه بعضى مفسران گفته اند يعنى پروردگار خود را تكبير گوى در نماز و اما اگر مراد از تطهير ثياب معنى ديگر باشد صيغه ء امر بمعنى ندب خواهد بود نه وجوب .

الآية الثانية عشر قوله تعالى فى سورة البقرة : ( وإِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ) 124 يعنى ياد كن اى محمد حادثه اى را كه واقع شد در آن زمان كه امتحان كرد ابراهيم را پروردگار او به كلمه ء چند يعنى چند عبادتها فرمود او را تا امتثال نمايد و به مقتضاى آن ثواب يابد پس قيام نمود ابراهيم عليه السّلام به آن عبادتها بر وجه كمال .

مخفى نماند كه معنى ابتلاء امتحانست يعنى آزمودن وحقيقت او آنست كه كسى را بر كارى وادارى تا حال مجهول او نزد تو معلوم گردد و شك نيست

( 1 ) بلكه ظاهر از سياق آيه اينست كه مراد از قول ( ورَبَّكَ فَكَبِّرْ ) تعظيم بارى تعالى است مطلقا و از قول ( وثِيابَكَ فَطَهِّرْ ) اظهار تواضع واجتناب از تكبر و از عادات جاهليت است و از قول والرجز فاهجر اجتناب وكناره جوئى از عبادت به بت و معاصى است و بنا بر اين معنى آيه چنين مىباشد اى شخص با جامه بخواب رفته به پا شو جماعت را بترسان و پروردگار ترا بزرگ بشمار با عبادت كردن و تسبيح وتقديس از صفات نقص واحتياج ولباست را پاكيزه بدار مثل كسان جاهليت واشخاص متكبر رفتار مكن و از معاصى واوصاف ذميمه وبت پرستى پرهيز كن تا اين كه مأموريت خود را انجام بدهى و در موضوع دعوت منت مگذار تا اين كه فزونى كنى و از جهت امر خدا در مقام تبليغ وانذار صبر وتحمل را شيوه ء خود قرار بده تا اين كه از عهده ء تكليف برآيى واخبارى كه در تفسير آيه ء ( وثِيابَكَ فَطَهِّرْ ) وارد شده از قبيل بيان مصداق بر معنى كلى است واستفاده ء وجوب تطهير لباس از نجاست محتاج به توجيه است چنانچه مصنف ره بيان فرموده است فافهم وتأمل .