شرح نبراس الهدى — الصفحة ٢٦
شعره
شعره
شعره :
كما علم ممّا سبق فالحكيم السبزواري ذو قريحة رائقة وله إشعار بالعربيّة والفارسيّة ، فالعربيّة هي المنظومات العلميّة ( اللئالي المنتظمة في المنطق ، غرر الفرائد في الحكمة ، نبراس الهدى في الفقه وإسرارها ، منظومة فقهيّة ) والفارسيّة منها مجموعة أشعار عرفانيّة في ديوانه وبعض المتفرّقات التي ذكرها في تأليفاته ، وكان تخلص ( 1 )
الشاعر في إشعاره الفارسية « أسرار » . ولا يخفى على من راجع ديوانه تأثّر الحكيم في إشعاره الفارسيّة من الشاعر المعروف الفارسي الحافظ الشيرازي ، ومن إشعاره :
دهيد اى ناصحان پندم زهول حشر تا چندم * دمى صد بار مىبينم از آن قامت قيامتها
عجب دارم كه صورت بست در مرآت آن صورت * كه بتواند كشد با آن نزاكت عكس صورتها
زنم هر لحظه أوراق كتاب ديده را برهم * كه جز نقش تو گر جويم بشويم ز اشگ حسرتها
ز صهباى شهودش جرعه اى ساقى كرامت كن * كه بر اسرار روشن گردد اسرار كرامتها
شاهدان در پرده مستورند ليك * ماه من بي پرده باشد در نقاب
ديدم اندر بزم ميخواران شدى * هم تو ساقى هم تو ساغر هم شراب
از شراب بيخودى ساقى بده * يك دو ساغر تا شوم مست وخراب
گويم از اسرار هر ناگفتنى * پيش زاهد گر خطا وگر صواب
شورش عشق تو در هيچ سرى نيست كه نيست * منظر روى تو زيب نظري نيست كه نيست
نيست يك مرغ دلى كش نفكندى به قفس * تير بيداد تو تا پر به پرى نيست كه نيست
موسى نيست كه دعوى انا الحق شنود * ور نه اين زمزمه اندر شجرى نيست كه نيست
گوش اسرار شنو نيست وگر نه اسرار * برش از عالم معنى خبري نيست كه نيست
دهيد شيشه ء صهباى سالخورده بدستم * كنون كه شيشه ء تقواى چند سأله شكستم
كتاب وخرقه وسجّادة رهن باده نمودم * به تار چنگ زدم چنگ وتار سبحه گسستم
فتاده لرزه بر اندام من ز جلوه ء ساقى * خدا نكرده مبادا فتد پياله ز دستم
نداشت كعبه صفائى به پيش درگهش اسرار * از آن گذشتم واحرام كوى يار ببستم
به طول روز قيامت شبى ببايستى * كه با تو من گله از درد انتظار كنم
( 1 ) التخلص اصطلاح في الشعر الفارسي ، وهو لقب يتلقب الشاعر به نفسه ويذكره في آخر كل غزل من غزلياته ، والشعراء الفرس عموما يعرفون بذلك اللقب دون أساميهم ، كما أن صاحب تذكرة رياض العارفين ذكر الحكيم السبزواري في كتابه باسم « أسرار سبزواري » .