شرح نبراس الهدى — الصفحة ٢٦

شعره

شعره

شعره :

كما علم ممّا سبق فالحكيم السبزواري ذو قريحة رائقة وله إشعار بالعربيّة والفارسيّة ، فالعربيّة هي المنظومات العلميّة ( اللئالي المنتظمة في المنطق ، غرر الفرائد في الحكمة ، نبراس الهدى في الفقه وإسرارها ، منظومة فقهيّة ) والفارسيّة منها مجموعة أشعار عرفانيّة في ديوانه وبعض المتفرّقات التي ذكرها في تأليفاته ، وكان تخلص ( 1 )

الشاعر في إشعاره الفارسية « أسرار » . ولا يخفى على من راجع ديوانه تأثّر الحكيم في إشعاره الفارسيّة من الشاعر المعروف الفارسي الحافظ الشيرازي ، ومن إشعاره :

دهيد اى ناصحان پندم زهول حشر تا چندم * دمى صد بار مىبينم از آن قامت قيامتها

عجب دارم كه صورت بست در مرآت آن صورت * كه بتواند كشد با آن نزاكت عكس صورتها

زنم هر لحظه أوراق كتاب ديده را برهم * كه جز نقش تو گر جويم بشويم ز اشگ حسرتها

ز صهباى شهودش جرعه اى ساقى كرامت كن * كه بر اسرار روشن گردد اسرار كرامتها

شاهدان در پرده مستورند ليك * ماه من بي پرده باشد در نقاب

ديدم اندر بزم ميخواران شدى * هم تو ساقى هم تو ساغر هم شراب

از شراب بيخودى ساقى بده * يك دو ساغر تا شوم مست وخراب

گويم از اسرار هر ناگفتنى * پيش زاهد گر خطا وگر صواب

شورش عشق تو در هيچ سرى نيست كه نيست * منظر روى تو زيب نظري نيست كه نيست

نيست يك مرغ دلى كش نفكندى به قفس * تير بيداد تو تا پر به پرى نيست كه نيست

موسى نيست كه دعوى انا الحق شنود * ور نه اين زمزمه اندر شجرى نيست كه نيست

گوش اسرار شنو نيست وگر نه اسرار * برش از عالم معنى خبري نيست كه نيست

دهيد شيشه ء صهباى سالخورده بدستم * كنون كه شيشه ء تقواى چند سأله شكستم

كتاب وخرقه وسجّادة رهن باده نمودم * به تار چنگ زدم چنگ وتار سبحه گسستم

فتاده لرزه بر اندام من ز جلوه ء ساقى * خدا نكرده مبادا فتد پياله ز دستم

نداشت كعبه صفائى به پيش درگهش اسرار * از آن گذشتم واحرام كوى يار ببستم

به طول روز قيامت شبى ببايستى * كه با تو من گله از درد انتظار كنم


( 1 ) التخلص اصطلاح في الشعر الفارسي ، وهو لقب يتلقب الشاعر به نفسه ويذكره في آخر كل غزل من غزلياته ، والشعراء الفرس عموما يعرفون بذلك اللقب دون أساميهم ، كما أن صاحب تذكرة رياض العارفين ذكر الحكيم السبزواري في كتابه باسم « أسرار سبزواري » .