الخصال ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦
دو چيز است كه هر كدام زودتر حاصل آيد مطلقهء مسترابه از عده بيرون رود
به بندهيى كه خداى را در كارها در نظر دارد دو منش داده شده
ترجمهء ( 148 ) به بندهيى كه خداى را در كارها در نظر دارد دو منش داده شده
- معاويه پور وهب گفته : از امام صادق شنيدم كه گفت : « هيچ مسلمانى خداى را مراعات نكند مگر آنكه به دو دو خصلت داده شود : روزيى كه بدان خرسند باشد و خشنودى خدا كه بدان رهايى يابد .
هر كه دو منش داشته باشد او مؤمن است
ترجمهء ( 149 ) هر كه دو منش داشته باشد او مؤمن است
- پيامبر اكرم گفته : « كسى كه با تهى دستان همراهى كند و با مردمان به انصاف رفتار كند او مؤمن است ، و نيز گفته : « هر كه از نيكى خود خشنود باشد و گناه خود را دانسته باشد او گرونده به خداست .
هر كه دو منش دارد انسان نيكىست و اگر نه از نيكى دور است
ترجمهء ( 150 ) هر كه دو منش دارد انسان نيكىست و اگر نه از نيكى دور است
- امام صادق گفته : « دو منش است كه هر كس دارا باشد انسان نيكى است ، از آن دو منش پرسيدند ، گفت :
« نماز در وقت خود گزاردن و همراهى با نيازمندان كردن » .
دو چيز است كه هر كدام زودتر حاصل آيد مطلقهء مسترابه از عده بيرون رود
ترجمهء ( 151 ) دو چيز است كه هر كدام زودتر حاصل آيد مطلقهء مسترابه از عده بيرون رود
- امام محمد باقر گفته : « دو چيز است كه هر كدام زودتر پيش آمد كند مطلقهء مسترابه از آن عده بيرون رود ، در سه ماه اول پاكى كه در آن مدت خوبى نبيند دوم سه سر شستن كه ميان دو سر شستن آن سه ماه پاكى نبوده باشد » مسترابه زنىست كه در سن حيض ديدن باشد اما حيض نبيند .