كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٣

ذكر كلام ابو سهل اسماعيل بن على نوبختى در امامت

داريد كه اصلا در عالم نباشد در جواب گفته شود عدم وجود امام در زمين سبب رفع حجت خدا و سقوط دين است چون حافظ ندارد ولى اگر امام براى ترس از جان خود بامر خداى عز و جل پنهان شود و وسيله معروف و .

پيوستى در ميان باشد حجت خدا بر پا است زيرا خودش در عالم است و وسيله هم دارد فقط فتاوى و امر و نهى او ظاهر نيست و اين موجب بطلان حجت الهيه نباشد و نظائرى هم در تاريخ اسلام دارد 1 - خود پيغمبر ( ص ) مدتى طولانى در شعب پناهنده بود ، در اول بعثت پنهانى مردم را دعوت ميكرد تا امنيت يافت و جمعيتى فراهم كرد در همه اين اوقات پيغمبر مبعوث و مرسل بود و پناهندگى و پنهانى او نسبت ببعضى از مردم دعوت نبوتش را باطل نكرد و حجت او را مخدوش نساخت 2 - سپس پيغمبر در غار پنهان شد و ماند و كسى جاى او را نميدانست و اين موجب بطلان نبوت او نبود و اگر وجودى نداشت نبوتى نمىداشت همچنين ممكن است سلطان جور امام بحقى را مدتى مديد زندانى كند و مانع ملاقات او شود و او نتواند فتوى دهد و تعليم كند و بيان احكام نمايد ولى حجت الهى بر پا است و پا برجا است و محقق است و اگر چه فتوى ندهد و بيان احكام نكند زيرا خودش در عالم هست و موجود است و بجا است و اگر پيغمبر يا امامى بيان حكم نكند و تعليم ندهد و سخن نگويد نبوت و امامت و حجيت او باطل نشود و اگر وجودش از ميان برود حجت خدا بر مردم باطل گردد همچنين جائز است امام مدت مديدى از ترس پنهان باشد و حجيت او باطل نگردد اگر گويند وقتى امام پنهان است چه كند كسى كه محتاج است از او مسأله اى بپرسد ؟

بايد گفت همان كند كه در موقع تخفى پيغمبر در غار ميكرد و ميخواست بيايد مسلمان شود و از او تعليم گيرد اگر دريغ فيض نبوت در حكمت الهى براى مصلحتى رواست براى غيبت امام هم رواست