كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٥١
سخن يكى از بزرگان متكلمين اماميه در اثبات امام غائب در رد زيديه
كه به آسمان بالا رود ، ابرى بر سر آنها فرود آورد ، كتابى نوشته بر آنها نازل كند كه آن را بخوانند و معجزات ديگر كه در آيه ( 89 - 93 ) سوره اسراء ) ذكر شده است حضرت اجابت نكرد از او خواستند كه قصى بن كلاب را زنده كند ، كوه‌هاى تهامه را از آنها بگرداند اجابت نكرد و اگر چه آن حضرت معجزات ديگرى براى آنها اقامه كرد و چنين است حكم آن چه معتزله بپرسند و آن چه بما جواب دهند به آنها گوئيم چرا اوضح حجج و ابين ادله و تكرار معجزات و استظهار بكثرت دلالات از طرف خدا ترك شده معتزله در باره شورى سخن ديگرى دارند گويند امير المؤمنين استدلال باخبارى كرده كه قابل تأويل هستند و دلالت قطعى ندارند .
در جواب بايد گفت بعقيده ما استدلال او بنصوصى بوده كه اهل شورى از زبان خود پيغمبر شنيده بودند و معناى آن را ميدانستند چون بزرگانى كه اصحاب شورى بودند حقيقت را مىدانستند و مانند پيروان جاهل ديگر نبودند .
بعلاوه ما اشكال را به خود معتزله متوجه ميكنيم ، مىگوئيم براى تبليغ كامل بشر چرا خدا 1 - شماره پيغمبران را دو چندان نكرد و در هر شهر و دهى و عصر و زمانى تا روز قيامت يك يا چند پيغمبر نفرستاد .
2 - چرا معانى آيات قرآن را بطورى روشن نساخت كه هيچ كس در آن شك و ترديد نكند و چرا آنها را قابل تأويل و ترديد واگذاشت اين سؤالات آنها را بجواب واميدارد پايان گفتار ابى جعفر بن قبه
سخن يكى از بزرگان متكلمين اماميه در اثبات امام غائب در رد زيديه
سخن يكى از بزرگان متكلمين اماميه در اثبات امام غائب در رد زيديه
( 2 ) ديگرى از متكلمين مشايخ اماميه گفته است در باب غيبت امام زمان از ما پرسشهائى دارند و لازمست بدانند كه عقيده بغيبت امام زمان بر اساس عقيده بامامت پدران او است عليهم السلام و عقيده