كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤
كيسانيّه
گر غيبت او درگذرد از صد قرن
مىآيد و من چشم اميدم بر توست
و باز سيّد - رحمة الله عليه - در بارهء او گويد :
ألا اى نسيمى كه رضوى روى
رسانى به كوى حبيبم سلام
و گويى فدايت شوم اى وصىّ !
فزون شد به رضوى درنگ و مقام
گذر كن به جمعى كه ناميده‌اند
تو را جانشين رسول و امام
كه فرزند خوله به غيب اندر است
زمينى نپوشانده از وى عظام
پس پيوسته سيّد حميرى در امر غيبت گمراه بود و اعتقاد او آن بود كه محمّد ابن حنفيّه غيبت كرده است تا آنكه به لقاء امام صادق عليه السّلام نائل آمد و علامتهاى امامت را در او ديد و نشانه‌هاى وصايت را در او مشاهده كرد و از ايشان از امر غيبت پرسش كرد . امام صادق عليه السّلام فرمود : آن حقّ است و ليكن غيبت در دوازدهمين ائمّه عليهم السّلام واقع مىشود ، و سيّد را از مرگ محمّد بن حنفيّه آگاه فرمود