كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٧

باب 22 اتّصال وصيّت از آدم عليه السّلام و خالى نبودن زمين از حجّت تا قيامت

ابو عبيد در كتاب الامثال از ابو عبيده حكايت كرده كه گفته است : « عتر » و « فطر » ( 1 ) اصل انسان است و از اينجاست قول ايشان كه در قمار مىگويند : ميسر به عترت خود برگشت ، يعنى به فطرتى كه از آن جدا شده بود برگشت .

پس عترت در اصل لغت عبارت از خاندان مرد است و رسول اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم نيز فرموده است : عترت من اهل بيت من است ، بنا بر اين روشن گرديد كه عترت همان اهل است و اهل عبارت از فرزندان و غيره است و اگر عترت به معنى اهل نبود و تنها شامل فرزندان مىشد و ساير خاندان را در بر نمىگرفت ، اين سخن پيامبر اكرم عليه السّلام كه فرمود :

« إنّي مخلَّف فيكم ما إن تمسّكتم به لن تضلَّوا كتاب الله و عترتي - أهل بيتي - و إنّهما لن يفترقا حتّى يردا عليّ الحوض »

شامل علىّ ابن أبى طالب نمىشد ، زيرا او داخل در عترت نبود و از كسانى نبود كه قرآن كريم از او جدا نشود و همچنين در زمرهء افرادى نبود كه اگر به او متمسّك شويم هرگز گمراه نگرديم و در اين وصيّت نيز داخل نبود ، بنا بر اين كلام پيامبر اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم خاصّ بود ، نه عامّ و اگر سزاوار باشد كه عترت شامل فرزندان باشد ممكن است شامل بعضى از فرزندان بشود ، زيرا در كلام چيزى وجود ندارد كه دلالت بر

( 1 ) في بعض النسخ : العتر و العطر .