كمال الدين وتمام النعمة ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٣

باب 13 خبر سيف بن ذى يزن

بيشتر اوقات مىگفت : اى قريشيان ! هيچ يك از شما به واسطهء عطاى فراوان شاه بر من رشك نورزد ، گر چه آن عطا بسيار باشد ، زيرا آن عطايا تمام شده و از بين خواهد رفت ، و ليكن بر من كه غبطه مىخورند به چيزى است كه ذكر و فخر و شرفش براى من و اعقاب من باقى مىماند و چون مىگفتند ، آن كى خواهد بود ؟

مىگفت : به زودى خبر آنچه را كه مىگويم - و لو بعد از اين - خواهيد دانست . و اميّة بن عبد شمس در بارهء سفرشان به نزد ابن ذى يزن اين اشعار را سروده است :

خورشيد دليل راه ما بود

ما جانب دوست با سواران

از درّه و دشت درگذشتيم

تا راه بريم سوى جانان

امّيد به دل شه يمن بود

نور شه ذى يزن فروزان

برقى ز عطاى وى درخشيد

اميد كرم ز وى فراوان

وقتى كه در آمدم به صنعا

خورشيد جمال شه نمايان

شاهى كه دهد عطاى بسيار

با خلق نكو و روى شادان