ادلهء اثبات دعوى ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٣

3 - قولنامه

آن را داشته باشد ، پس مرتكب حرام وگناه شده است " ( 1 ) .

اما عنوان خلف وعد با قطع نظر از انطباق عنوان كذب يا عدم انطباق آن ،

مشهور فقها بر آنند كه اين عمل مكروه است وحرام نيست . بعضي از فقها بر اين

مطلب ادعاى اجماع كرده . وبعضي پا را فراتر گذاشته وعدم حرمت آن را مطابق با

سيره قطعيه متشرعه يعنى روش وبناى متدينين بر عدم حرمت آن دانسته اند ( 2 ) .

حتى صاحب وسائل الشيعة شيخ حر عاملي اين باب را تحت عنوان باب

" استحباب صدق وعد " قرار داده است .

ولى با ملاحظه روايات صحيح در اين زمينه كه صراحت در وجوب وفاى به

وعد وحرمت مخالفت آن دارد حكم به كراهت خلفت وعد مشكل است . در اين

زمينه روايتي است با سند صحيح از امام صادق ( عليه السلام ) از پيغمبر أكرم ( صلى الله عليه وآله وسلم ) كه

مىفرمايد : " كسى كه ايمان به خدا وروز جزا دارد ، پس بايد به وعده خويش وفا

كند " ( 3 ) .

روايت ديگر از هشام بن سالم از امام صادق ( عليه السلام ) مىگويد : وعده مؤمن به برادر

ايمانى خويش به منزله نذرى است كه كفاره ندارد واگر تخلف كند به غضب خدا

دچار مىشود . واستشهاد به آية شريفه مىكند : * ( يا أيها الذين آمنوا لم تقولون

مالا تفعلون ) * ( 4 ) .

( 1 ) منهاج الصالحين 2 : 15 . ( 2 ) مصباح الفقاهة 1 : 393 . ( 3 ) وسائل الشيعة 8 : 515 ، باب 109 از أبواب احكام العشرة ، حديث 2 . ( 4 ) وسائل الشيعة 8 : 515 ، باب 109 از أبواب احكام العشرة ، حديث 3 .