عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٦

نقش رومى ها در دوران ظهور

سرداران بيزانس وروم كه دو هزار سال در رم وقسطنطنيه حكومت كردند ، همه

از نژادهاى متعدد اروپائى بودند ، حتى پس از الحاق يونان به امپراطورى ، گاهى در

ميان زمامداران روم ، يونانيان نيز به چشم مىخوردند .

شايد به همين دليل است كه وقتي امپراطورى روم باستان به ضعف گرائيد ودر

قسطنطنيه وپيرامون آن محدود شد ودر محاصره درياى خروشانى از ملتهاى

مسلمان قرار گرفت ، ساير كشورهاى اروپائى به ادعاى ميراث خواهى به پا خاستند ،

وشايد به همين دليل ، لقب قيصر كه مخصوص پادشاهان امپراطورى روم بود در

بسيارى از كشورهاى غربى از جمله آلمان ، براي سران اين كشورها ، به كار مىرفته

است .

بايد توجه داشت كه اين گونه تغيير وتحول در امپراطورى ها ودولتها امرى

طبيعي است ، چرا كه ممكن است حكومت از منطقه اى به منطقه ديگر واز ملتى به

ملت ديگر انتقال يابد ، اما شالوده‌هاى اساسى وويژگى هاى اصلى آن حكومت

همچنان پابرجا بماند .

بنابراين ، أحاديث باارزشى كه از آينده روميان يا به تعبير عرب ها " بنى اصفر "

( مو طلائى ها ) خبر مىدهد ، منظور فقط روميان بيزانس ايتاليائى تبار نيست تا ساير

نژادها وقبائل فرنگى واروپائيان چشم آبى را در بر نگيرد .

به همين دليل مسلمانان در كتابهاى تاريخي خود از اروپائيان گاهى به نام روم

فرنگى نام برده‌اند اما در عين حال به همه آنها رومى گفته ، واز آنان با كلمه رومى ها

ياد كرده‌اند .

علاوة بر آن ، از آيات 31 و 32 سوره روم ، وآيات 12 و 21 سوره كهف

وأحاديث مربوط به آن كه از شرك رومى ها وپيروانشان سخن به ميان آورده چنين

استفاده مىشود كه منظور از روميان در اين منابع ، احزاب وملت‌هائى است كه