عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٤

حضرت مهدى ( عليه السلام ) از نگاه شيعه

پرچم ، عهد وميثاقي جاودانه بسته‌اند .

اگر چه شيعه به خاطر وابستگى به پيامبر وأهل بيت ، از سرمايه اى معنوي ، غنى

وسرشار بهره‌مند است ; اما شخصيت امام زمان وظهور موعود أو با تمام

جاذبه هاى ويژه‌اش نقشى حيات بخش در ايجاد روح اميد ، مهر وعاطفه شيعي ايفا

مىكند .

گروهى از اينكه شيعه نسبت به علماى خود احترام فراوان قائل است انتقاد

مىكنند . در حالي كه گروهى ديگر آن را مورد تقدير قرار مىدهند ، شگفتى وانتقاد

زماني افزايش مىيابد كه مىبينند شيعه به مرجع تقليد خود بعنوان نائب امام

مهدى ( عليه السلام ) احترام وتعظيم نموده ومقيّد به فتواى اوست . اما هنگامى كه اين رابطه

به امامان معصوم ( عليهم السلام ) مىرسد ، عده اى ما را به غلوّ وگزافه گوئى متهم مىسازند

وحتى برخى راه افراط در پيش گرفته وبه شيعيان چنين نسبت مىدهند كه آنان ،

پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) ، امامان ( عليهم السلام ) ومراجع را به درجه خدائى رسانده وآنها را مىپرستند . به

خدا پناه مىبريم از اين اتهامهاى ناروا !

ولى مشكل ، تنها احترام شديد شيعه وتقديس وأطاعت آنان از علماى رباني

وپيشوايان معصوم نيست ، بلكه مشكل اصلى اين است كه همه ما واقعاً از ديدگاه

اسلام نسبت به انسان فاصله داريم ، براي روشن شدن موضوع ، به سراغ قرآن

مىرويم تا نگاهى به ارزيابى اين كتاب آسمانى از شخصيت انسان داشته باشيم :

قرآن كريم در اين راستا سه ديدگاه در مقابل ما قرار مىدهد : نخست ديدگاه جاهلي

است كه در آياتِ مربوط به افراد بي تمدن وكساني كه پيامبر را از پشت ديوار صدا

مىزدند مطرح شده است . ديدگاه دوم كه يك نگاه كاملا مادي است . در آيات

مربوط به دشمنان پيامبران وصاحبان تمدن هاى الحادي ، مورد ارزيابى قرار گرفته

وديدگاه سوم ديدگاه اسلامى است كه در آياتِ مربوط به احترام انسان ورهنمونى أو