عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣
فتنه شرق وغرب عليه مسلمانان
فتنه شرق وغرب عليه مسلمانان
فتنه شرق وغرب عليه مسلمانان
واژه " فتنه " در قرآن كريم وأحاديث به دو معنى عام وخاص آمده است .
معنى عام آن عبارت از هر امتحان وآزمايشى است كه براي انسان پيش آيد ،
خواه از ناحية خود انسان باشد يا از ناحية شيطان ويا از سوى مردم وخواه انسان از
امتحان ، كامياب وروسفيد بيرون آيد واز گرفتارى برهد ويا در آن سقوط كند .
اما معنى خاص آن عبارت از حوادث وپيشامدهايى است كه مسلمانان را از
زاويه اعتقادي در بوته امتحان قرار دهد . فتنه‌هائى كه پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) نسبت به آن هشدار
داده به همين معناست .
أصحاب پيامبر وتابعين ( 1 ) عليرغم اختلاف هاى اعتقادي ، روايات متعددى
نقل كرده‌اند كه بر أساس آن پيامبر أكرم ( صلى الله عليه وآله ) مردم را از فتنه ها ودسيسه‌هاى بعد از
خود برحذر داشته است .
در ميان صحابه " حذيفة بن يمان " با أحاديث مربوط به اين فتنه ها بيش از
ديگران آشنا است ، چرا كه أو تمام سعى خود را به كار بست تا وقايع مربوط به آن را
از رسول خدا سؤال كرده وثبت وضبط نمايد . به همين خاطر بسيارى از روايات
( 1 ) تابعين به مسلمانانى گفته مىشود كه در صدر اسلام موفق به درك محضر رسول خدا نشدند ومطالب اسلام را از صحابه پيامبر گرفته‌اند .