عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨١

يك حركت آزمايشى وشهادت نفس زكيه

جمله اينكه چهره درنده خوى حكام حجاز ونيروهاى كافر حامى وى را براي

مسلمانان آشكار مىسازد وزمينه را براي نهضت حضرت مهدى ( عليه السلام ) كه بيش از دو

هفته بعد آغاز خواهد شد ، فرآهم مىسازد . در اثر اين جنايت وحشيانه وشتابزده ،

پشيمانى وضعف بر تمام تشكيلات حكومتى آن سامان ، سايه مىافكند .

ماجراى شهادت اين جوان نيك سرشت در مكة ، در أحاديث متعدد شيعه

وسنى وبيشتر در منابع شيعه مطرح شده واز أو بعنوان " جوان " يا " نفس زكيه " ياد

شده وبرخى روايات نام وى را محمد بن حسن ذكر كرده‌اند ، از أمير مؤمنان ( عليه السلام )

روايت است كه فرمود :

" آيا نمىخواهيد شما را خبر دهم از آخرين فرمانرواى حكومت خاندان فلان ؟ گفتيم : چرا اى أمير

مؤمنان . فرمود : كشته شدن بيگناهى در سرزمين حرم توسط قومي از قريش . سوگند به خدائى كه دانه را

مىشكافد وجان ها را مىآفريند بعد از اين واقعه بجز پانزده شب ، حكومتى براي آنان باقي نماند ،

پرسيديم : آيا پيش از اين حادثه يا بعد از آن اتفاقي رخ مىدهد ؟ فرمود : در ماه رمضان صيحه آسمانى كه

شخص بيدار را به وحشت افكند وخوابيده را بيدار سازد ودختران را از پشت پرده بيرون آورد . " ( 1 )

از آنجا كه معناى جمله " قومي از قريش " نامفهوم است ، به نظر مىرسد كه در اين

عبارت ، خطائى صورت گرفته باشد . در روايتي طولانى كه أبو بصير از امام

صادق ( عليه السلام ) نقل كرده چنين آمده است :

" قائم به ياران خود فرمايد : اى قوم ! أهل مكة مرا نمىخواهند ، ولى من شخصي را به سوى آنان

مىفرستم تا آنگونه كه شايسته است بر آنها حجت را تمام كند . از اين رو حضرت يكى از ياران خود را

فراخوانده ومىگويد به مكة برو واين پيام را به مردم برسان وبگو : اى مردم مكة ، من پيام آور فلانى براي

شمايم ، كه چنين مىگويد : ما أهل بيت رحمت ، كانون رسالت وخلافت الهى وسلاله محمد ( صلى الله عليه وآله ) واز تبار

( 1 ) بحار : 52 / 234 .