عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧

سيماى كلى دوران ظهور

استوار وپولادين ودر برابر تندبادها وطوفانها استوارند . از نبرد ، خسته وافسرده نشده وترس ووحشت

برايشان مفهومي ندارد . همواره بر خدا توكل كنند وفرجام نيكو از آن تقوا پيشگان است . " ( 1 )

آنان پس از قيام ونهضتشان ، از دشمنان ( ابرقدرتها ) مىخواهند كه در امورشان

دخالت نكنند ولى نمىپذيرند :

" حق را مىجويند ، اما به آنان سپرده نمىشود ، بار ديگر خواستار آن شوند ، اما راه به جائى نبرند ، با

مشاهده اين وضع سلاح بر دوش گرفته ، وبه مبارزه روى آورند . آنگاه حقوقشان را به رسميت شناسند ،

اما اين بار ، آنها نپذيرند ، تا دست به قيام زنند . وپرچم نهضت را رها نكنند تا به دست صاحب شما ( يعنى

حضرت مهدى ( عليه السلام ) ) بسپارند . كشته هاى آنان شهيدند ( 2 ) . "

به گفته روايات دو شخصيت موعود به نامهاى خراساني كه فقيه يا رهبر سياسي

است وشعيب بن صالح ، جوانى گندم گون ، با ريش كم پشت از اهالى رى ، كه

فرمانده نظامى است ظهور مىكنند وپرچم خود را به امام ( عليه السلام ) تسليم ودر حركت

ظهور حضرت ، با سپاه أو مشاركت كرده وشعيب بن صالح به فرماندهى كل

نيروهاى حضرت منسوب مىشود .

همچنين روايات حركتي را به تصوير مىكشند كه در سوريه وتوسط عثمان

سفيانى آغاز مىشود . أو از هواداران غرب وهم پيمان يهوديان است وتمام سوريه

وأردن را تحت فرمان خود قرار مىدهد :

" خروج سفيانى حتمي است ، اين خروج از آغاز تا پايان ، پانزده ماه به طول انجامد . شش ماه آن را به

جنگ وكشتار پردازد ووقتي پنج منطقه را به تصرف خود درآورد ، تنها مىتواند نه ماه بر آن مناطق

فرمانروائى كند ، نه يك روز بيشتر ! " ( 3 )

( 1 ) بحار : 60 / 216 . ( 2 ) المعجم : 3 / 269 . ( 3 ) المعجم : 3 / 462 .