عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٧

ظهور خراساني وشعيب در إيران

راست يا دست راست است .

اما وقتي به رواياتى كه در منابع حديث درجه أول شيعه ، مانند كتاب " غيبت "

نعمانى و " غيبت " شيخ طوسي ، مىنگريم ، مىبينيم كه در اين روايتها تنها كلمه

" خراساني " مطرح شده واز لفظ " هاشمي " خبري نيست . بنابراين احتمال دارد كه

كلمه خراساني به معنى يار وحامى خراساني ويا به معنى رهبر أهل خراسان ويا

رهبر سپاه خراسان باشد . اما از مجموعه قرائن موجود ، پيرامون شخصيت أو

مىتوان فهميد كه أو همزمان با خروج سفيانى ويماني ظاهر مىشود ونيروهاى

خود را به سوى عراق اعزام وسپاه سفيانى را شكست مىدهد .

سؤال ديگر پيرامون اين دو شخصيت ، اين است كه آيا امكان دارد نام خراساني

وشعيب ، دو نام رمزگونه وغير واقعي باشند ؟ در پاسخ بايد گفت : اما نسبت به

خراساني ، رمزى بودن اسم معنى ندارد . چون در روايات أصلا نام اين شخصيت

مطرح نشده است . بله ممكن است بگوئيم نسبت أو به خراسان به اين معنى نيست

كه حتماً أهل استان خراسان فعلى باشد ، چون در صدر اسلام ، خراسان به مشرق

زمين اطلاق مىشد وشامل إيران وساير مناطق اسلامى متصل به آن بود . بنابر اين

خراساني مىتواند أهل هر منطقه اى از اين محدوده باشد ، همچنين از منابع معتبر

شيعه نمىتوان فهميد كه أو سيّد حسنى ويا حسينى است ، آنگونه كه در منابع

سنى ها به آن تصريح شده است .

اما نسبت به شعيب بن صالح ويا صالح بن شعيب بايد گفت كه روايات ،

ويژگيهاى وى را ذكر نموده‌اند ، أو جوانى است گندم گون ولاغر ، داراى محاسنى

كم پشت ، صاحب بصيرت ويقين ، اراده اى استوار ، جنگاورى ممتاز وشكست

ناپذير . اگر كوه ها در مقابلش بايستند آنها را درهم مىكوبد وراه عبور خود را از ميان

آنها باز مىكند . . . البتة احتمال دارد كه جهت حفظ جانش ، نام أو نامى مستعار