عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٤

نبرد قرقيسيا

جابر جعفى مىگويد : امام باقر ( عليه السلام ) به من فرمود : " اى جابر ، خود را زمين گير كن وهيچ

حركتي منما تا نشانه‌هايى كه برايت مىگويم آشكار شود . اگر آنها را درك كنى . اولين علامت ، اختلافى

است كه بين أولاد فلانى روى خواهد داد كه فكر نمىكنم آن را ببينى ، زيرا بعد از من اتفاق مىافتد ومنادى از

آسمان ندا دهد ونواى پيروزى از سوى دمشق ، به گوش رسد وقريه‌اى از نواحي شام به نام " جابيه " در

زمين فرو رود وگوشه راست مسجد دمشق فرو ريزد وگروهى از منطقه ترك ها شورش كنند وبه دنبال آن

آشوب روم فرا رسد . آنگاه برادران ترك روى آورده تا در جزيره فرود آيند وشورشيان روم از طرف ديگر

آمده ودر رمله مستقر گردند . اى جابر در آن سال اختلافات زيادى در منطقه غرب ( غرب كشورهاى

اسلامى ) رخ دهد ، اولين جائى كه تخريب شود ، شام است . سه گروه أصهب ، ابقع وسفيانى در شام درگير

شوند . سفيانى با ابقع جنگيده وأو را با همراهانش به هلاكت رساند سپس أصهب را نابود كند . تمام تلاش

سفيانى اين است كه به عراق روى آورد . سپاه أو به قرقيسيا كه رسد صد هزار تن از ستمگران آنجا كشته

شوند . آنگاه سفيانى سپاهى به كوفه فرستد كه تعداد آنان به هفتاد هزار نفر مىرسد أو مردم كوفه را أسير يا

مصلوب ويا به قتل رساند " .

در آن هنگام پرچم‌هايى از خراسان ظاهر شده وبه سرعت حركت كنند . عده اى از أصحاب حضرت

قائم ( عليه السلام ) همراه آنانند ، آنگاه شخصي از أهل كوفه عليه سفيانى خروج كند كه به دست فرمانده سپاه سفيانى

بين حيره وكوفه كشته شود . سپس سفيانى سپاهى به مدينه روانه كند كه به سبب آن حضرت مهدى ( عليه السلام ) از

مدينه به مكة رود . خبر به فرمانده سپاه سفيانى مىرسد كه مهدى ( عليه السلام ) از مدينه خارج شده است . أو سپاهى

به دنبال آن حضرت مىفرستد ولى به آن حضرت نمىرسد . حضرت مضطرب ونگران همچون موسى بن

عمران ( عليه السلام ) از مدينه خارج ووارد مكة گردد . فرمانده سپاه سفيانى به بيداء كه رسد ناگاه منادى از آسمان ندا

دهد : اى ، بيداء ، اين سپاه را در خود فرو بر ! پس زمين بيداء دهان باز كرده وآنها را در خود فرو برد

بگونه‌اى كه سه نفر از آنها بيشتر نجات نيابند كه خداوند صورتهاى آنان را به پشت سرشان برگرداند ، آنها

از نژاد سگ‌اند ودرباره آنان نازل شده است . اين آية قرآن " اى كساني كه به شما كتاب ( آسمانى ) داده

شده ، به آنچه نازل كرده‌ايم ( به قرآن ) كه تصديق مىكند آنچه نزد شماست ايمان آوريد قبل از آنكه