يادداشتهاى استاد مطهرى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٤

ماهيت و ارزش ايمان و عقيدهء مذهبى

ماهيت و ارزش ايمان و عقيدهء مذهبى

ايمان مذهبى خالى باشد . سخن در داشتن و نداشتن ايمان نيست ، سخن در اين است كه چگونه ايمانى داشته باشيم

ماهيت و ارزش ايمان و عقيدهء مذهبى

در تفسير ( فى ظلال القرآن ) ( سورهء والعصر ) تحت عنوان « فما الايمان ؟ » مىگويد :

الايمان اتصالٌ :

ايمان برقرارى اتصال وارتباط با همهء هستى است :

« نحن لانعرّف الايمان تعريفه الفقهى و لكننا نتحدث عن طبيعته و قيمته فى الحياة ، انه اتصال هذا الكائن الانسانى الفانى الصغير المحدود بالاصل المطلق الازلى الباقى الذى صدر عنه الوجود ، و من ثم اتصاله بالكون الصادر عن ذات ( ذلك ظ ) المصدر ، و بالنواميس التى تحكم هذا الكون و بالقوى والطاقات المذخورة فيه .

الايمان انطلاقٌ :

ايمان رهايى از حدود فرديت است :

والانطلاق حينئذ من حدود ذاته الصغيرة الى رحابة الكون الكبير و من حدود قوته الهزيلة الى عظمة الطاقات الكونية المجهولة و من حدود عمره القصير الى امتداد الآباد التى لا يعلمها الَّاا لله . » .

البته انسان به حسب واقع متصل هست به مبدأ كاينات و كاينات .

ايمان ، شعور به اين اتصال ( 1 ) و به تعبير ديگر انعكاس اين اتصال و ارتباط در شعور بشر است . نفس اين انعكاس آثار حياتى عميقى دارد .

ايمان شعور به اتصال است ، اتصال حقير به عظيم ، محدود به نامحدود ، قطره به دريا ، حادث به ازلى ، فانى به باقى ابدى است .

ايمان ، اتصال بنده به خداست پس از شعور به اتصال خدا به انسان :

از نظر ديگر مىتوان گفت كه ايمان نوعى ديگر از اتصال است غير از اتصال تكوينى ، يعنى ايمان صرف شعور و علم به اتصال نيست علم به اتصال با جحود سازگار است * ( ( وَجَحَدوا بِها وَاسْتَيْقَنَتْها أنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَعُلُوّاً ) ) * ، بلكه ايمان اتكا و التجا و استمداد از مبدأ كاينات است . به عبارت

( 1 ) . [ در چند سطر بعد استاد اين نظر را تصحيح مىكنند . ]