يادداشتهاى استاد مطهرى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٦

مدح و ذمّ انسان در قرآن

مدح و ذمّ توأم انسان

مدح و ذمّ انسان در قرآن

9 . عنصر الهى در خلقت و آفرينش انسان ، جنبه نيمه خدايى .

10 . وجدان الهى و قضاوت ربانى انسان .

11 . حق بهره گيرى انسان از جهان .

12 . اصطفا و برگزيده بودن انسان .

13 . فطرت خداخواهى و خداشناسى انسان .

نتيجه اينكه « خود » انسان چيست ؟ بايد خود را پيدا كند .

رابطهء اين خود با اعتبار و احساس شخصيت و حيثيت . * ( أكرم نفسك من كل دنيّة . . . أتمتلئ السائمة

مدح و ذمّ توأم انسان

1 . * ( وَالْعَصْرِ . إنَّ الاْنْسانَ لَفى خُسْرٍ . إلَّاالَّذينَ امَنوا . . . ) *

2 . * ( لَقَدْ خَلَقْنَا الإنْسانَ فى أحْسَنِ تَقْويمٍ . ثُمَّ رَدَدْناه أسْفَلَ سافِلينَ . ) *

3 . * ( إنّا خَلَقْنَا الإنْسانَ من نُطْفَةٍ أمْشاجٍ نَبْتَليه فَجَعَلْناه سَميعاً بَصيراً . إنّا هَدَيْناه السَّبيلَ إمّا شاكِراً وَإمّا كَفوراً . ) *

4 . * ( لَقَدْ خَلَقْنَا الإنْسانَ فى كَبَدٍ . . . ألَمْ نَجْعَلْ لَه عَيْنَيْنِ . وَلِساناً وَشَفَتَيْنِ . وَهَدَيْناه النَّجْدَيْنِ . فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ . . . ) * ( البلد ) .

5 . * ( من كانَ يُريدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَه فيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُريدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَه جَهَنَّمَ يَصْليها مَذْموماً مَدْحوراً . وَمن أرادَ الاْخِرَةَ وَسَعى لَها سَعْيَها وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاو لئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكوراً

مدح و ذمّ انسان در قرآن

در ورقه هاى « يادداشت انسان در قرآن » و هم در ورقه « ذم انسان در قرآن » و ورقه « مدح و ذم توأم انسان در قرآن » معلوم شد كه انسان در قرآن ، هم ممدوح است و هم مذموم . اين مدح و ذم را به چند نحو مىتوان توجيه كرد : .

1 . مدح انسان مربوط است به سرشت و طينت ، و ذم انسان مربوط است به عوامل انحرافى عارضى . انسان از اين نظر مانند يك ميوه است