تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ٦١

سخنرانى پيامبر صلَّى الله عليه و آله در آخرين سفر حجّ

10 - به شتاب راه رفتن ارزش شخص مؤمن را ببرد

11 - كسى كه از او چيزى دزديده شده است همواره در صدد تهمت بستن به بىگناه باشد چندان كه گناه او از دزد بيشتر گردد

12 - خداوند كسى را كه در راه او بخشنده باشد دوست مىدارد

13 - هر گاه اميران شما ، نيكانتان و ثروتمندان شما ، سخاوتمندتان باشند و در كارتان در ميان خود مشورت كنيد ، در اين صورت روى زمين براى شما بهتر از دل زمين خواهد بود و اگر اميران شما ، بدان شما و ثروتمندانتان ، خسيسهاى شما باشند و امورتان به دست زنانتان افتد ، پس دل زمين برايتان بهتر از روى زمين است

14 - اگر كسى شب و روز را به سر آورد در حالى كه سه چيز را داراست ، از همهء نعمتهاى دنيا برخوردار است : هر كه در بام و شامش تندرست است ، آسوده خاطر مىباشد و خوراك يك روز را دارد ؛ و اگر چهارمين نعمت يعنى ايمان را نيز داشته باشد ، نعمت دنيا و آخرت را به تمام و كمال دارد

15 - به عزيزى كه خوار شده و ثروتمندى كه فقير گشته و به دانشمندى كه به زمان مردمانى نادان تباه شده ، رحم آوريد

16 - دو خصلت است كه بسيارى از مردم از آنها غافلند : تندرستى و آسودگى خاطر

17 - دلها بر دوست داشتن آن كس كه به آنها نيكى كند و دشمن داشتن آن كس كه به آنها بدى نمايد ، سرشته شده است

18 - همانا ما گروه پيامبران مأموريم كه با مردم به اندازهء خودشان سخن گوييم

19 - كسى كه رنج خود را بر دوش مردم افكند ، ملعون است

20 - عبادت هفت جزء دارد ، برترينش در طلب روزى حلال بودن است

21 - همانا خدا به زور فرمانبردارى نشود و خود نيز مغلوب نافرمانى نگردد و از سرپرستى بندگان دست نكشيده ولى خداست قادر بر آنچه اينان را بر آن توانا كرده و مالك هر ملكى است كه به ايشان داده ،