تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٥٣

سفارش امام صادق عليه السّلام به ابو جعفر محمّد بن نعمان احول

ابو جعفر احول گويد : امام صادق عليه السّلام به من فرمود : به راستى ، خداوند عزيز و جليل در قرآن ، مردمى را به خاطر افشاگرى سرزنش كرده است . پرسيدم : فدايت شوم در كجاى قرآن چنين فرموده است ؟ فرمود : اين آيه است : « و چون خبرى حاكى از ايمنى يا وحشت به آنان برسد ، انتشارش دهند » [ سورهء نساء ( 4 ) ، آيهء 83 ] ، سپس امام صادق عليه السّلام فرمود : كسى كه راز ما را بر زيان ما فاش نمايد همچون كسى است كه بر روى ما شمشير كشيده است ، خدا مورد رحمت قرار دهد بنده اى را كه علم محرمانه ما را بشنود و آن را زير پاى خود دفن نمايد [ تا از دسترس مخالفان به دور ماند ، ] به خدا سوگند كه شناخت من از بدكاران شما بهتر از شناخت دامپزشك به احوال چهارپايان است ، آن بدكاران همان كسانىاند كه قرآن را جز به ناهنجار قرائت نكنند و نماز را جز در آخر وقت [ يا آخر صف ] نگزارند و زبانشان را نگه ندارند .

بدان كه چون حسن بن على عليهما السّلام در اثر نيزهء دشمن آسيب ديد و مردم در بارهء حكومت امام حسن عليه السّلام به اختلاف پرداختند ، امام [ مجبور شد ] حكومت را به معاويه واگذار نمايد ، شيعيان بر امام حسن عليه السّلام چنين سلام گفتند : سلام بر تو اى خواركنندهء مؤمنان ! امام نيز در پاسخ آنها گفت : من خواركنندهء مؤمنان نيستم بلكه عزيزكنندهء ايشانم ؛ زيرا همين كه احساس كردم كه شما توان مقاومت در برابر ياران معاويه را نداريد ، حكومت را به معاويه واگذار نمودم تا بتوانيم در ميان آنان بمانيم ، اين اقدام من مانند اقدام آن عالم [ همسفر موسى عليه السّلام ] است كه به كشتى عيب و آسيب رساند تا براى صاحبان آن باقى بماند . رفتار من با شما نيز چنين است تا در ميان آنان زنده بمانيم .

اى پسر نعمان ! همانا من حديثى با يكى از شما بازگويم و او از قول من آن حديث را در هر جا بازگو نمايد و به اين خاطر من [ از روى تقيّه ] به لعن او پردازم و اظهار بيزارى از او را جايز شمارم ؛ زيرا پدرم هميشه و بارها مىفرمود : چه چيزى روشنى بخشتر است براى چشم از تقيه ؟ همانا تقيّه سپر مؤمن است و اگر تقيّه نبود خداوند عبادت نمىشد و خداوند عزيز و جليل فرموده است : « مؤمنان نبايد كافران را به جاى مؤمنان به دوستى بگيرند و هر كه چنين كند ، در هيچ چيز او را از دوستى خدا بهره اى نيست ، مگر اينكه از آنان به نوعى تقيه نماييد » [ آل عمران [ 3 ] ، آيهء 28 ] .