تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٥
فرمايش على عليه السّلام در بارهء راويان حديث
فرمايش على عليه السّلام در بارهء راويان حديث
فرمايش على عليه السّلام در بارهء راويان حديث
سليم بن قيس به أمير المؤمنين على عليه السّلام عرض كرد : همانا من از سلمان و ابو ذر و مقداد احاديثى در بارهء تفسير قرآن و فرمايشات پيامبر صلَّى الله عليه و آله شنيدم و سپس از شما هم تصديق منقولات آنها را مىشنوم ، در حالى كه در دست مردم مطالب فراوانى از تفسير قرآن و فرمايشات و روايات پيامبر صلَّى الله عليه و آله هست كه با آنها مخالفت دارد ؛ آيا اين مردم به عمد بر پيامبر صلَّى الله عليه و آله دروغ مىبندند و قرآن را تفسير به رأى مىكنند ؟ أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : سؤال كردى ، اينك پاسخ را درياب : به راستى ، در دست مردم حقّ است و باطل ، دروغ است و راست ، ناسخ است و منسوخ ، عام است و خاص ، محكم است و متشابه و عارى از اشتباه و آميخته با آن است . در زمان خود رسول صلَّى الله عليه و آله آن قدر بر ايشان دروغ بستند تا آنجا كه برخاست و سخنرانى كرد و فرمود : « اى مردم ! دروغسازان بر من زياد شده‌اند ، پس هر كه به عمد بر من دروغ بندد ، جايگاه خود را به آتش برده است » . و همچنين اين دروغ بستن بعد از ارتحال پيامبر ادامه داشت .
حديث را چهار كس نزد تو آرند كه پنجمى ندارند : فرد منافقى كه اظهار ايمان نمايد و خود را مسلمان جلوه دهد ولى از انجام هيچ گناهى ترسى به خود راه نمىدهد و باكى هم ندارد كه بر رسول خدا صلَّى الله عليه و آله به عمد دروغ بندد ، اگر مردم مىدانستند كه منافق و دروغ پرداز است ، سخنش را نمىپذيرفتند و باورش نمىكردند ولى مردم مىگويند او از اصحاب رسول خدا صلَّى الله عليه و آله است و خود پيامبر صلَّى الله عليه و آله را ديده و حتما از او شنيده و اخذ كرده‌اند در حالى كه مردم از نفاق آنها بىخبرند و گفتارشان را مىپذيرند و خداوند عزّ و جلّ آنچه را در بارهء منافقان لازم بوده خبر داده است و به بهترين صورت پرده از چهرهء [ خبيث ] آنها برداشته است و فرموده : « چون آنان را ببينى پيكرهاشان تو را به شگفت آرد و اگر سخن گويند ، گفتارشان را بشنوى [ از بس چرب زبانند ] » . [ سورهء منافقون ( 63 ) ، آيهء 4 ] اينان پس از پيامبر صلَّى الله عليه و آله پراكنده شدند و بر جاى ماندند و با دروغ گفتن و تهمت زدن ، به پيشوايان گمراهى و دعوتكنندگان به دوزخ ، تقرّب يافتند ، پس آنان را به كار و حكومت و قضاوت گماشتند و بدين نام بر گردن مردم سوارشان كردند . و در سايهء نام آنها ، به جهانخوارى پرداختند