تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٢١

از سفارش أمير المؤمنين على عليه السّلام به زياد بن نضر هنگامى كه او را در سفر صفّين امير دستهء خط مقدّم لشكر خود قرار داد

و چون مرتكب گناه گردد از ايمان جدا شود و ايمان از او فاصله گيرد و هرگز باز نگردد تا آن كه توبه نمايد و اگر توبه كند و به ولايت و [ ائمه عليهم السّلام ] شناخت داشته باشد خدا توبه اش را قبول مىكند و اگر به گناه باز گردد و اعتقاد به ولايت را از دست دهد ، خدايش او را به دوزخ داخل سازد .

اما مراد از « اصحاب شمال » [ گروه تيره ورزان ] ، همان يهود و نصارايند ، خداوند سبحان مىفرمايد : « كسانى كه به ايشان كتاب [ آسمانى ] داده‌ايم ، همان گونه كه پسران خود را مىشناسند ، او [ پيامبر اكرم صلَّى الله عليه و آله ] را مىشناسند و مسلما گروهى از ايشان حقيقت را نهفته مىدارند ، و خودشان هم مىدانند . حقّ از جانب پروردگار توست ؛ پس مبادا از ترديدكنندگان باشى » [ سورهء بقره ( 2 ) ، آيهء 146 و 147 ] ، چون اين گروه آنچه را مىشناختند انكار نمودند ، خداوند آنان را بدان گرفتار ساخت و « روح ايمان » را از آنها ربود و در پيكرشان فقط سه روح جاى داد : روح قوّت ، روح شهوت و روح بدن ؛ آنگاه آنان را با چهار پايان مربوط ساخت و فرمود : « آنان جز مانند ستوران نيستند » [ سورهء فرقان ( 25 ) ، آيهء 44 ] ، زيرا ستوران به روح قوّت بار بردارد و به روح شهوت علف خورد و به روح بدن راه رود . سئوالكننده به حضرت على عليه السّلام ، عرض كرد : [ با اين توضيحات ] دلم را زنده كردى !

از سفارش أمير المؤمنين على عليه السّلام به زياد بن نضر هنگامى كه او را در سفر صفّين امير دستهء خط مقدّم لشكر خود قرار داد

از سفارش أمير المؤمنين على عليه السّلام به زياد بن نضر هنگامى كه او را در سفر صفّين امير دستهء خط مقدّم لشكر خود قرار داد

در هر صبح و شام از خدا بترس و بر خود از فريب بترس و نفس را در هيچ حال از بلا ايمن مشمار و بدان كه اگر نفس خويش را از بسيارى از آنچه دوست مىدارى به خاطر ترس از عواقب آن باز ندارى ، هوا و هوس تو را در زيان فراوان افكند تا مجبور شوى از آن دست بردارى ؛ پس همواره زمام نفس خويش را فرو گير و از ستم و گمراهى و تجاوز و عدوان باز دار . من تو را به فرماندهى اين لشكر گماشتم ؛ پس آنان را زبون مشمار و بر آنان گردن فرازى منما ؛