تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ١٤٣

سفارش أمير المؤمنين على عليه السّلام به فرزندش امام حسين عليه السّلام

پسر جانم ! تو را سفارش مىكنم به رعايت تقواى الهى در حال توانگرى و تهيدستى ، و گفتار حقّ در حال خشنودى و خشم ، ميانه روى هنگام دولتمندى و تنگدستى ، رفتار عادلانه نسبت به دوست و دشمن ، كار كردن در حال شادابى و سست حالى و خشنودى از خدا در سختى و خوشى .

پسر جانم ! هر شرّى كه به دنبالش بهشت باشد ، نتوان آن را شرّ دانست و آن خيرى كه آتش دوزخ در پى بود ، نتوان آن را خير به حساب آورد . هر نعمتى در برابر بهشت ، ناچيز است و هر بلايى در قياس با آتش دوزخ ، سلامتى است .

پسر جانم ! بدان هر كس عيب خود را ببيند ، از پرداختن به عيب ديگران باز ماند .

هر كس جامهء تقوى بر تن نكرد هيچ جامه اى [ عيبهاى ] او را نپوشاند . آن كس كه به قسمت خدا خرسند باشد ، بر آنچه از دستش رفته ، اندوهگين نگردد . هر كه تيغ ستم بيرون كشد ، سرانجام خون خود به آن بريزد .

هر كس چاهى براى برادرش كند ، خود در آن افتد . هر كه پردهء ديگرى به درد عيبهاى خانواده اش عيان شود . هر كه خطاى خود را فراموش نمايد ، خطاى ديگرى را بزرگ شمارد . هر كه با كارها پنجه درافكند ، خويشتن را هلاك سازد . هر كه خود را به گردابها افكند ، غرق گردد . هر كه شيفتهء رأى خود شود ، گمراه گردد . هر كه به عقل خود بىنيازى نمايد ، به لغزش افتد . هر كه بر مردم گردن فرازى نمايد ، خوار شود . هر كه با دانشمندان نشست و برخاست نمايد ، باوقار گردد و هر كه با فرومايگان معاشرت كند ، خوار گردد . هر كه با مردم عاقلانه رفتار ننمايد ، دشنام شنود . هر كه به جايهاى بدنام قدم نهد ، متّهم شود . هر كه شوخى كند سبك شود . هر كه چيزى را بسيار انجام دهد به آن معروف شود . هر كه پرگويى كند ، خطاهايش بسيار باشد و هر كه خطاهايش افزونتر شد ، حيايش كمتر گردد . هر كه حيايش كمتر باشد ، پارسايىاش اندك بود و هر كه پارسايىاش اندك باشد ، دلش بميرد و هر كه دل مرده شد راه به دوزخ برده است .

اى فرزند عزيزم ! هر كه به زشتىهاى مردم بنگرد و آنها را ناپسند شمارد ولى چنان زشتى را براى خود بپسندد ، بدون چون و چرا احمق است . هر كه بينديشد ، عبرت گيرد و هر كه عبرت گيرد ، عزلت گزيند و هر كه عزلت گزيد ، سالم ماند . هر كه شهوت را واگذارد ، آزاد زندگى نمايد . هر كه حسد را وانهد ، محبوب مردم باشد .