ولايت فقيه ( فارسي ) — الصفحة ٤٣

اختلاف آن با ساير طرز حكومتها

طرز حكومت اسلامى

طرز حكومت اسلامى

اختلاف آن با ساير طرز حكومتها

اختلاف آن با ساير طرز حكومتها

حكومت اسلامى هيچ يك از انواع طرز حكومتهاى موجود نيست . مثلًا ، استبدادى « 1 » نيست كه رئيس دولت مستبد و خودرأى باشد ؛ مال و جان مردم را به بازى بگيرد و در آن به دل خواه دخل و تصرف كند ؛ هر كس را اراده اش تعلق گرفت بكشد ، و هر كس را خواست انعام كند ، و به هر كه خواست تيول بدهد و املاك و اموال ملت را به اين و آن ببخشد . رسول اكرم ( ص ) و حضرت امير المؤمنين ( ع ) و ساير خلفا همچنين اختياراتى نداشتند . حكومت اسلامى نه استبدادى است و نه مطلقه ؛ « 2 » بلكه « مشروطه » است . البته نه مشروطه « 3 » به معناى متعارف فعلى آن كه تصويب قوانين تابع آراى اشخاص و اكثريت باشد . مشروطه از اين جهت كه حكومت كنندگان در اجرا و اداره مقيد به يك مجموعهء شرط هستند كه در

« 1 » استبداد حكومتى است كه مردم در آن نماينده يا حق راى نداشته و از هر سهمى در اداره امور كشور محروم باشند . نامحدود بودن قدرت فرمانروا از لحاظ قانونى و وجود دستگاه متمركزى كه هر نوع مخالفتى را سركوب مىكند از مشخصات اين نظام است . « 2 » پادشاهى . « 3 » مشروطيت نوعى رژيم حكومتى است كه در آن قدرت حكومت ناشى از مردم شناخته مىشود و به اصول معين و قابل اجرائى محدود و مشروط مىگردد . قانون اساسى ، بالاترين مرجع و سند عاليه كشورى مىباشد كه در آن حقوق اصلى و اساسى كليّهء افراد و گروهها محترم شناخته شده است . حكومت مشروطه به دو شكل اصلى سلطنتى و جمهورى وجود دارد . اختيارات رئيس جمهور نسبت به شاه در نظام مشروطه كمتر مىباشد .