تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ٥١٣

نامه آن حضرت باسحاق بن اسماعيل نيشابورى

[ باب آنچه از امام حسن عسكرى ( ع ) روايت شده ]

از امام خالص هادى ابى محمد حسن بن على عليهما السلام در اين معانى رواياتى طولانى رسيده

نامه آن حضرت باسحاق بن اسماعيل نيشابورى

خداوند ما را و شما را در پرده خود دارد و در همه كارت بنيروى صنعتش تو را يار باد ، خدايت رحمت كند ، نامه ات را فهميدم و ما به حمد الله و نعمته اهل بيتى هستيم كه بر دوستان خود دلسوزيم ، و باحسان پياپى خدا و بخشش وى به آنان شادمانيم ، و هر نعمتى كه خدا تبارك و تعالى به آنها ارزانى دارد بشمار گيريم ، اى اسحاق خداوند به تو و همگنانت نعمت خود را تمام كند همه آن كسانى كه خدا بدانها مهر ورزيده و بنعمت خود آنان را بمانند تو بينا كرده و كمال نعمت خود را ببهشت رفتن اندازه گرفته ، و هر نعمتى هر چه هم و الا و پرارزش باشد نيست جز اينكه و الحمد لله تقدست اسماؤه پرداخت قدردانى و شكر آن نعمت است و من ميگويم « الحمد لله » سپاس خدا را ببهترين سپاسى كه سپاسگزارى تا هميشه ادا كرده در برابر منتى كه خدا بر تو نهاده است از رحمت خود و تو را از هلاكت نجات داده ، و راه تو را درگذر از آن گردنه هموار كرده . و به خدا قسم كه آن گردنه ايست پر رنج و دشوار و گذر از آن سخت و بلايش بزرگ ، و در كتب نخست از آن يادآورى شده . شماها در دوران امام گذشته تا عمرش را بسر زد و در اين مدت از دوران من كارهائى داشتيد كه پسنديده و قرين توفيق درستى نبود .

اى اسحاق بطور يقين بدان راستش هر كه از اين دنيا كور بيرون شد در آخرت هم كور است و