تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٦

كلمات قصار آن حضرت عليه السلام

امر مىكند ، دانا است بدان چه نهى مىكند ، عادل است در آنچه امر مىكند و عادل است در آنچه نهى مىكند ، با نرمش امر مىكند و با نرمش نهى مىكند .

20 - هر كه از سلطان جائز طالب فضل و احسانى شود و از او بلائى بيند اجر ندارد و بر آن صبر نتواند .

21 - خداوند بخششهائى بمردمى داد و شكرش نكردند و آن نعمتها و بال آنها شد ، و مردمى را بمصيبتها گرفتار كرد و صبر كردند ، و بلاها براى آنها نعمت شد .

22 - صلاح حال زندگانى و معاشرت با هم يك پيمانه پريست كه دو سومش هوش و يك سومش ناديده گرفتن است .

23 - انتقامجوئى بينوايان چه اندازه زشت است .

24 - به او گفته شد مردانگى چيست ؟ در پاسخ فرمود : خدا تو را در آنجا كه نهيت كرده نبيند و در آنجا كه فرمانت داده مفقودت ننگرد .

25 - شكر كن هر كه را به تو نعمت داد ، و نعمت بخش بر هر كه تو را شكر كرد . زيرا با شكر كردن نعمت زايل نشود ، و اگر ناسپاسى كنى بجا نماند ، شكر فزايش نعمت و امان از فقر است .

26 - از دست رفتن حاجت بهتر است از درخواستش از نااهل ، بدتر از مصيبت كجخوئى از آنست .

27 - مردى از او خواست كه به او چيزى آموزد كه مايه رسيدن بخير دنيا و آخرت باشد و مختصر