تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٧

كلمات قصار آن حضرت عليه السلام

دست احسان نيست كه دست ديگرش دنبال آن آيد تا آن را حفظ كند و بپرورد . زيرا دريغ دستهاى آينده مايه قطع شكر دستهاى نخستين است ، و دلم به من اجازه نميدهد كه اولين حاجتها را رد كنم .

45 - حياء و ايمان بيك ريسمان بسته‌اند هر كدام بروند ديگرى بدنبال آنست .

46 - راستى كه اين دنيا را نيك و بد بدست آورند ولى اين دين را خدا جز بخاصانش ندهد .

47 - ايمان اقرار است و عمل ، و اسلام اقرار است بلا عمل .

48 - ايمان آنچه است كه در دل باشد ، و اسلام آنچه كه وسيله زناشوئى با يك ديگر و ارث بردن از همديگر و حفظ جانست ، ايمان با اسلام است ، و اسلام ملازم ايمان نيست .

49 - هر كه يك باب هدايت آموزد اجر كسى دارد كه بدان عمل كند ، و از اجر آنان كاسته نشود ، و هر كه يك باب ضلالت آموزد بمانند گناهان آنان را دارد كه بدان عمل كنند و از گناهان آنان هم كاسته نشود .

50 - چاپلوسى و حسد از اخلاق مؤمن نيست مگر در طلب علم .

51 - عالم بايد كه چون از او چيزى را كه نداند پرسند بگويد خدا داناتر است ، و غير عالم را نرسد كه آن را بگويد ، و در خبر ديگر است كه غير عالم بگويد لا ادرى تا در دل سائل شكى واقع نشود .

52 - اول كسى كه به عربى زبان باز كرد اسماعيل بن ابراهيم ( ع ) بود كه سيزده سال داشت و زبان پدر و برادر را داشت ، و او نخست كس است كه بدان سخن گفت و هم او ذبيح است .