تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٠

كلمات قصار آن حضرت عليه السلام

زندگيست ميچرخانندش و وقتى ببلا آزموده شدند ديندار كم است .

2 - به مردى كه در برابر او به ديگرى بد گفت فرمود : اى فلانى دست از غيبت بردار كه نان خورش سگهاى دوزخ است .

3 - مردى بر او گفت احسان بنا اهل ضايع خواهد شد . آن حضرت فرمود : چنين نيست احسان بمانند باران تند است و بنيك و بد ميرسد .

4 - خدا توان كسى را نگيرد جز اينكه بار طاعتى از او بردارد ، و نيز او را نستاند جز اينكه تكليفى از او ساقط كند .

5 - مردمى بشوق بهشت خدا را پرستيدند ، اين عبادت بازرگانانست ، و مردمى از ترسش پرستيدند اين عبادت بندگانست ، و راستى مردمى هم از شكر و قدردانى او را پرستيدند اين پرستش آزادگانست و بهترين عبادتست .

6 - مردى با او آغاز سخن كرد كه حالت چطور است ؟ خدا عافيت دهاد ، فرمود سلام كردن بر سخن گفتن مقدم است خدا تو را عافيت بدهد ، سپس فرمود به كسى اجازه ورود ندهيد تا سلام دهد .

7 - غافلگير كردن خدا مر بنده خود را اينست كه به او نعمت فراوان دهد و شكرگزارى را از او بگيرد .

8 - بعبد الله بن عباس وقتى عبد الله بن زبيرش بيمن تبعيد كرد ( 1 ) چنين نوشت اما بعد به من خبر رسيد كه ابن زبيرت بطائف فرستاده خدا بدين كار نام تو را بلند كرده و گناه تو را ريخته همانا نيكان

( 1 ) اين تبعيد بعد از قتل مختار بن ابى عبيدة ثقفى است و بنا بر اين نميشود كه اين نامه از حسين ابن على عليهما السلام باشد و شايد اين را على بن الحسين عليهما السلام نوشت و نام على بن الحسين به حسين ابن على بدست ناسخان قبل از مؤلف تقديم و تأخير شده و تصحيف گشته است - ( مصحح ) .