خدا در آئين وهابيت ( فارسي ) — الصفحة ٢٩

زمينى را كه بر روى آن هستى ، مقدار آن پانصد سال است

واز اين زمين تا زمين ديگر مسير پانصد سال وحجم آن هم

پانصد سال ، تا آنكه هفت زمين تمام شود وسپس از زمين تا

آسمان هم مسير پانصد سال است وحجم آن هم پانصد سال

وخداوند هم بر عرش تكيه داده ، اينستكه آسمانها از سنگينىاش

در حال تركيدن است .

اگر بخواهيد مىتوانيد آية را اين گونه بخوانيد " تكاد

السماوات يتفطرن من فوقهن . . . " تا آخر آية . . .

( توضيح : خداوند متعالي مى فرمايد : " تكاد السماوات

يتفطرن من فوقهن والملائكة يسبحون بحمد ربهم ويستغفرون

لمن في الأرض ألا إن الله هو الغفور الرحيم ، سوره شورى ،

آية : 5 ( نزديك است آسمانها از بالا منفجر شوند وملائكة

مشغول تسبيح پروردگارشان واستغفار براي أهل زمين اند .

آگاه باشيد كه خداوند آمرزنده مهربان است ) مراد كعب

الأحبار اين است كه اين آية شريفه را دليل بگيرد كه تركيدن

وانفجار آسمانها از بالا به خاطر سنگينى خداوند است . آيا

واقعا نسبت دادن چنين مطالب زشت وناهنجار ومزخرفى را

به قرآن مجيد ، كلام مبارك خداوند واعجاز رسول الله صلى