تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣

مبحث اول در بيان صحت نماز است در صورتى كه اتيان شده باشد به مقتضاى اجتهاد

حاصل معنى اين كلمات حق انجام آن است كه اجتناب نماييد از تهاون و مسامحه و بىاعتنايى در حكم خداوند جل شأنه پس به درستى كه كسى كه تهاون در حكم خلاق عالم جل شأنه نمايد خوار و ذليل مىگرداند خداوند عالم او را در روز قيامت . نعوذ باللَّه تعالى منه من ذا الذي أعز من أذله اللَّه سبحانه . پس آن مجلس - مجلس مرافعه شرعيه كه از امور مرغوبه و خصال محسنه در شريعت مطهره نيست ، بلكه مجلس مخاصمه و معاندت با خلاق عالم عز شأنه مىباشد به أمر لازم الاذعان حتمى الامتثال خلاق زمين و آسمان جل شأنه بر قاطبه أهل ايمان اجتناب از آن مجلس لازم است .

و قاطبه مشايخ عظام مثل ثقة الاسلام در كتاب كافى « 1 » ، و رئيس المحدثين در كتاب فقيه « 2 » ، و شيخ الطائفة در كتاب تهذيب الاحكام و غيرهم روايت فرموده‌اند از محمد بن مسلم كه از أكابر و أعاظم روات شيعه ، و از اجله أصحاب جناب حضرت امام محمد باقر و امام جعفر صادق عليهما السّلام مىباشد كه گفته :

من در مجلس قاضى در مدينه نشسته بودم كه جناب فخر الاوايل و الاواخر جناب حضرت امام محمد باقر و امام جعفر صادق عليهما السّلام از آنجا عبور فرمودند ، فردا كه به خدمت ايشان مشرف شدم در مقام مؤاخذه از من سؤال فرمودند : كه چه مجلس بود كه ديروز در آنجا نشسته بودى ؟

عرض كردم : خداوند عالم مرا فداى تو گرداند اين شخص قاضى احترامى نسبت به من منظور مىدارد به ندرت اتفاق مىافتد در مجلس او مىنشينم .

حضرت فرمودند : ايمن مباش از اينكه لعنتى از جانب خداوند عالم

« 1 » فروع كافى ج 7 / 410 - 411 . « 2 » من لا يحضره الفقيه ج 3 / 5 - 6 .